De Palme d’Or wordt beschouwd als de meest prestigieuze prijs uit de filmfestivalwereld. Elk jaar selecteert het Filmfestival van Cannes een high-profile jury van filmmakers en acteurs die alle werken binnen de competitie doornemen en beslissen wie de hoofdprijs mee naar huis neemt. Hoewel alles nog mogelijk is tijdens de deliberatie van vandaag, kunnen we op basis van de opinies van de pers een lijstje samenstellen met films die zeker in aanmerking komen.

Dit jaar zetelde de Nieuw-Zeelandse regisseuse Jane Campion als voorzitter van de jury. Zij won als enige vrouw ooit een Gouden Palm (in 1993 met The Piano). Naast haar zitten onder andere Willem Dafoe, Sofia Coppola, Nicolas Winding Refn en Gael García Bernal.

Onderaan volgt een overzicht van de meest geliefde films bij de critici. De prijsuitreiking vindt vanavond plaats.

MOMMY

-1

De Canadese filmmaker Xavier Dolan is slechts 25 en werkte reeds vijf opmerkelijke films af. Zijn nieuwste, Mommy, een meer dan twee uur durend portret van een depressieve alleenstaande moeder en haar agressieve zoon, wordt door het publiek in Cannes als zijn allerbeste tot nog toe gebombardeerd. Vooral het acteerwerk en de manier waarop Dolan zijn verhaal weergeeft werd op applaus onthaald. Hoewel sommigen Dolans kansen laag inschatten omdat hij zo jong is, liet juryvoorzitter Campion op voorhand al weten dat ze jong talent een kans wil geven. Als de jury over Dolan ziet, dan kan ook actrice Anne Dorval (als de moeder in de film) bekroond worden als beste actrice.

LEVIATHAN

-3

Tot gisteren bleef het opmerkelijk stil rond deze film, tot de voorstelling erop zat en de eerste reviews binnenstroomden. Plots hadden de broers Dardenne er nog een film bij om zich zorgen over te maken aan de eindmeet. Regisseur Andrey Zvyaginstev had reeds bescheiden successen in Cannes, met onder andere Elena, dat vorig jaar in de categorie Un Certain Regard verscheen. Zvyaginstevs parabels over de Russische maatschappij werden echter nooit zo overdonderend ontvangen als Leviathan, een naar verluidt intens en zwartkomisch verhaal over een familie in een klein dorpje wiens leven leven in duigen valt nadat een corrupte burgemeester hun landgoed dreigt af te pakken. Deze filosofische film zou de droom van elke kijker zijn die opzoek is naar intelligente en uitdagende ingrediënten. Wanneer er naast de Gouden Palm gegrepen wordt, komt de film ook in aanmerking voor de prijs van beste screenplay.

DEUX JOURS, UNE NUIT

-1

Als onze landgenoten Jean-Pierre en Luc Dardenne vanavond winnen, is het de eerste keer in de geschiedenis dat iemand de Palme d’Or meer dan twee keer in de wacht sleept. Eerder won het duo al met Le Fils en Rosetta. En het zit er ook dit jaar zeker in. De meesters van neo-realistische sociodrama’s kunnen ditmaal rekenen op een krachttoer van actrice Marion Cotillard als een vrouw die haar collega’s op het werk moet overtuigen hun bonussen te laten vallen zodat zij niet ontslagen wordt. Cotillard is alvast de grote favoriet in de categorie ‘beste actrice’, maar ook de reacties op de film zelf waren overweldigend. Als de jury er bij bovenstaande films niet aan uit raakt en op zoek gaan naar iets waar ze het allen over eens zijn, dan lijkt Deux Jours, Une Nuit het geschikte werk. Lees onze review hier.

WINTER SLEEP

-4

De Turkse regisseur Nuri Bilge Ceylan viel reeds in de prijzen met zijn cryptische en diepzinnige denkfilms, waaronder Once Upon a Time in Anatolia en Climates. Met Winter Sleep heeft hij een meer dan drie uur durend drama afgeleverd dat volgens de critici zijn meest gesofisticeerde prestatie ooit is. Het Shakespeariaanse verhaal gaat over een ontstemde hoteleigenaar die terugkijkt op zijn overdadige levensstijl. Met zijn gave voor verhaalvertelling, het creëren van genuanceerde personages en realistische omgevingen won Ceylan alvast de harten van menig Cannesganger dit jaar. De jury kan de naar verluidt complexe verhaalstructuur echter als een onnodige uitdaging aanschouwen. Winter Sleep zal het allicht niet makkelijk hebben tegenover de vlottere inzendingen.

ADIEU AU LANGAGE

121633

De legendarische Franse filmmaker Jean-Luc Godard doorprikt de cinemagrenzen nog steeds met zijn creatieve, experimentele werken. Zijn nieuwste inzending is een onnavolgbare preek tegen de moderne wereld, bekeken door de ogen van een hond. Ondanks de ondoordringbaarheid, waren de vele Godard-fans opgetogen. Juryvoorzitter Campion uitte trouwens voordien al haar appreciatie voor het oeuvre van de cineast. Godard, ondertussen 83, won nog nooit een Gouden Palm. Het is dan ook niet ondenkbaar dat de jury hem op deze leeftijd in de bloemetjes wil zetten. Als ze voor hem kiezen sturen ze alvast de boodschap de wereld in dat niet-commerciële films nog steeds wereldwijde aandacht kunnen krijgen. Al zal het allicht blijven bij een lifetime achievement award – die Godard toch niet in ontvangst zal komen nemen.

CLOUDS OF SILS MARIA

-5

De laatste screening was die van Clouds of Sils Maria van de Franse regisseur Olivier Assayas. Zijn film was volgens de critici een zachtaardige en diepzinnige kijk op het leven van een ouder wordende actrice (Juliette Binoche) en haar levendige assistente (Kristen Stewart). Assayas is een graag geziene gast in Cannes en mocht drie jaar geleden zelfs in de jury zetelen. Naar verluidt is zijn nieuwste prachtig gefilmd en wordt er sterk in geacteerd. Bovendien draait de film rond de filmindustrie en de gevaren die de filmkunst bedreigen, iets waar in Cannes toch telkens om gevochten wordt.

Werden ook bejubeld, maar komen allicht niet in aanmerking:

Mr. Turner van Mike Leigh kreeg uitstekende recensies, maar een ware vloedgolf van positieve commentaar – zoals sommigen hierboven kregen – bleef uit. Ook het waargebeurde worsteldrama Foxcatcher van Capote-regisseur Bennett Miller werd door iedereen goedgekeurd, maar wordt eerder bestempeld als Oscarmateriaal. De meningen over de vrouwelijke inzendingen, La Meraviglie van Alice Rorhwacher en Still the Water van Naomi Kawase waren te verdeeld om een opvolgster van Campion te verwachten – al heeft zij natuurlijk zelf het laatste woord. Verder werd Maps to the Stars van David Cronenberg  – een andere film over de filmindustrie – iets te verdeeld onthaald om prijzen in de wacht te slepen.

De uitreiking volgt vanavond.