Volgende week trapt het Filmfestival van Venetië het najaars festivalseizoen af en onder de vele interessante titels die er hun opwachting maken vinden we ook THE ZERO THEOREM terug, de nieuwe van Terry Gilliam. Naar verluidt gaat het in die film opnieuw de richting uit van zijn geschift meesterwerk, BRAZIL, iets dat als muziek in onze oren klinkt. Daarvoor rekende hij op de bijdrages van een indrukwekkende cast: Christoph Waltz, Tilda Swinton, Melanie Thierry, Ben Whishaw, David Thewlis, Matt Damon en Peter Stormare.

THE ZERO THEOREM brengt ons het verhaal van een excentrieke, timide computergenie (Waltz) die te kampen heeft met grote angsten. Terwijl hij werkt aan een mysterieus project dat de betekenis van het leven onderzoekt, wordt hij op de hielen gezeten door “The Management”, wie dat ook moge zijn. Soit, bekijk bovenstaande foto en je weet waar je je aan kan verwachten.

Klinkt in elk geval als een typisch Gilliam-concept. De man heeft nog steeds een hekel aan de laatste trends uit Hollywood en dat blijkt uit onderstaand statement dat hij zopas vrijgaf. Helemaal onderaan vind je de eerste officiële poster.

When I made Brazil in 1984, I was trying to paint a picture of the world I thought we were living in then. The Zero Theorem is a glimpse of the world I think we are living in now. Pat Rushin’s script intrigued me with the many existential ideas he had incorporated into his funny, philosophic, and touching tale. For example: What gives meaning to our lives, brings us happiness? Can we ever be alone in our increasingly connected and constricted world? Is that world under control or simply chaotic? We’ve tried to make a film that is honest, funny, beautiful, and surprising; a simple film about a complex modern man waiting for a call to give meaning to his life; about inescapable relationships and the longing for love, full of quirky characters and sparkling performances; raising questions without offering obvious answers. Hopefully, it’s unlike any film you have seen recently; no zombies, no caped crusaders or alien spacecraft. Actually, I might have lied about that last item. Having not worked with a budget this small for several decades, I was forced to work fast and instinctively, pressured only by time and money. We relied on the freedom to spin on a dime, to make outrageous creative leaps. The results surprised even me. I’m proud to have been part of The Zero Theorem.