roger-ebert-filmcriticus-dood

Gisteren is Roger Ebert op 70-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van schildklierkanker. De meest legendarische filmcriticus ooit was één van de meest invloedrijke schrijvers binnen de filmwereld en dit sinds de jaren ’60. Hij was een vaste waarde bij de Chicago Sun-Times en nam de status van levende legende aan tijdens het filmprogramma Siskel & Ebert, dat hij samen met Gene Siskel presenteerde tussen ’62 en ’99. Hun thumbs-up/thumbs-down systeem was een hit.

Ebert ging na Siskels dood in ’99 verder met schrijven. Hij liet zich niet afschrikken door de opkomst van het internet en startte een blog, Roger Ebert’s Journal. Zijn schrijfstijl en manier van films reviewen heeft generaties filmcritici beïnvloed, inclusief deze schrijver. Hij zorgde voor een evolutie in het schrijven over film, zijn reviews waren persoonlijk, slim, grappig en zelfs wanneer hij films afbrak was dat met het nodige respect. Hij zag de betekenis achter films die voor anderen simpelweg anderhalf uur entertainment waren. Hij leefde voor film. Zijn dood laat ons bij The Observants niet onberoerd.

De man heeft heel wat bereikt in zijn carrière, zo verkreeg hij eredoctoraten van de University of Colorado, de American Film Institute, en de School of the Art Institute of Chicago. In 1975 was hij de eerste filmcriticus die een Pulitzerprijs voor zijn werk ontving. Tevens kreeg hij als eerste filmcriticus een ster op de Hollywood Walk of Fame in juni 2005. Op 31 januari 2009 werd Ebert door de Directors Guild of America benoemd tot erelid voor het leven.

In 2006 werd Ebert behandeld voor schildklierkanker, waardoor hij niet alleen zijn kin, maar ook zijn stem verloor. Sindsdien communiceerde hij via een computerstem.

Eerder deze week kwamen we te weten dat zijn ziekte terug de kop opstak en dat hij zich een tijdje afzijdig zou houden. Dat hij echter zo snel zou gaan, zag niemand aankomen. Bij zijn laatste post, eergisteren, wist hij blijkbaar al hoe laat het was. Een mooi en typerend afscheidswoord aan zijn fans.

“On this day of reflection, I say again, thank you for going on this journey with me. I’ll see you at the movies.”

 

R.I.P. Roger