lords-of-salem-zombie

Rob Zombie wist me van bij zijn regiedebuut in 2003 te overtuigen van zijn filmmaker capaciteiten met het fenomenale, compleet geschifte HOUSE OF 1000 CORPSES. Dit is een film die ik dagelijks zou kunnen bekijken, al vraag ik me af of dat iets zegt over de film of over mijn persoon. Anyway, HOUSE is ondertussen één van mijn absolute favorieten in het horrorgenre. Schitterende personages in een vibe die doet terug denken aan oude klassiekers, extreem geweld gemixed met veel zwarte humor en het idee dat je als kijker ongewild deel uitmaakt van de bad guys. Bovendien is alles artistiek en met onverwacht veel kleur in beeld gebracht. Dit, ondertussen tot cultfilm verheven meesterwerkje zorgde ervoor dat er wat druk op Zombie’s schouders terecht kwam toen hij twee jaar later een opvolger aankondigde. Wat bleek? THE DEVIL’S REJECTS was niet alleen minstens even goed, het was ook een compleet ander type film en het feit dat hij niet op zijn lauweren rustte konden de fans, waaronder mezelf, meer dan smaken. Zombie’s stamina als filmmaker schoot door het dak en het was dan ook met pijn in het hart dat ik moet bekennen dat zijn HALLOWEEN remake niets voor mij was. De tweede heb ik zelfs nooit gezien, maar naar verluid heb ik niets gemist.

Hoe dan ook, met zijn nieuwste prent, THE LORDS OF SALEM beweert Zombie terug te keren naar zijn roots. Sheri Moon Zombie (de vrouw van de regisseur die ook in zijn vorige films meedeed) speelt een radio DJ die te maken krijgt met hevige nachtmerries en hallucinaties over de heksen uit Salem, dit na het beluisteren van een mysterieuze vinylplaat die ze opgestuurd kreeg door een onbekende.

In een recent interview met IndieWire gaf hij wat uitleg over zijn nieuwste prent.

“Ik kon ditmaal doen wat ik wou, zolang ik binnen het budget bleef en dat is exact wat ik gedaan heb. Gewoon een knotsgekke film maken, dat was de bedoeling. Ik zag m’n film gisterenavond opnieuw in de cinema en dacht bij mezelf, niet te geloven dat iemand me geld gaf om dit te maken. Het einde is compleet gestoord, maar dat zijn de films waar ik van hou. Ik hou ervan wanneer ik op het einde met een gevoel achterblijf waarvan ik denk: dat moet ik opnieuw bekijken, want dit hield geen steek!”

“Deze film is niet heel gewelddadig, hij is niet bloederig en er komen geen typische horror elementen in voor, maar ik ben blij dat iedereen die hem zag me verteld dat ze zich ongemakkelijk voelden tijdens het kijken. Het gaf hen een vreemd gevoel dat ze niet meer konden loslaten. Zo voel ik me ook soms wanneer ik bijvoorbeeld een David Lynch of een Cronenberg film bekijk. Dat wilde ik bereiken met THE LORDS OF SALEM.”

De film komt deze week uit in de States maar wanneer België aan de beurt is, is nog zeer de vraag. Ik kan alvast niet wachten!