Regie: John Wells / Met: Meryl Streep, Julia Roberts, Chris Cooper, Dermot Mulroney, Ewan McGregor, Benedict Cumberbatch / Genre: Drama / Land: VS / Duur: 121 min. / Releasedatum: 26 maar, 2014

“In my day, family stuck together”– Violet, AUGUST: OSAGE COUNTY

Oklahoma, waar de woorden van de familie Weston een ware tornado veroorzaken tijdens een tweedaagse bijeenkomst ter ere van één van hen. AUGUST: OSAGE COUNTY is een dramatische, zwarte komedie, gebaseerd op het Pulitzer-prijs winnende toneelstuk van Tracy Letts (die zelf het scenario omzette naar het witte doek) en geregisseerd door John Wells (THE COMPANY MEN). Een merkwaardig familieportret waar de personages elkaar verwijten om de oren slingeren en waar pijnlijke onthullingen constant op de loer liggen. Het is allemaal niet bijster origineel, maar de opzwepende furie van het ensemble van topacteurs houdt het leven erin. Bovendien is er iets fascinerends aan de bloeddorstigheid van familieleden die mekaar rauw lusten.

De zwartgallige matriarch van de Weston clan is Violet (Mery Streep), wiens overvloedig gebruik van pijnstillers enigszins verantwoordt is door het feit dat ze aan kanker leidt. Mondkanker om precies te zijn, een detail waar haar man Beverly (Sam Shepard) naar verwijst als “de punchline”. Violet heeft namelijk geen filter als ze praat. De liefde voor haar naasten uit ze in de vorm van grove kritiek en vernedering. Beverly is een poëet die tegenwoordig meer drinkt dan schrijft en op een dag de deur uitstapt en nooit meer terugkeert. In paniek roept Violet haar drie dochters en de rest van de familie bij elkaar. Eén voor één stromen ze toe aan het verkommerde, ouderlijke huis. Geen van hen wil hier zijn, maar het plichtsgevoel is te groot. Voorzichtigheid is echter geboden, want ze kennen dit explosieve terrein maar al te goed.

Dochter Ivy (Julianne Nicholson) is de grijze muis die nog steeds single is en in de buurt van haar moeder is blijven wonen. De sporen van haar ouders’ wankele relatie zijn bij haar het duidelijkst te zien. Tegenover Ivy staat Barbara (Julia Roberts) een pak steviger in haar schoenen. Zij arriveert vanuit Colorado met haar vervreemde echtgenoot Bill (Ewan McGregor) en hun wietrokende tienerdochter Jean (Abigail Breslin). De zelfingenomen Karen (Juliette Lewis) komt aan vanuit Florida, waar ze haar zoveelste verloofde Steve (Dermot Mulroney) leerde kennen, een gladde zakenman die graag uitpakt met zijn Ferrari. Voorts komen ook Mattie Fae (Margo Martindale), de al even kolerieke zus van Violet, diens doodbrave man Charles (Chris Cooper) en hun simpele zoon Little Charles (Benedict Cumberbatch) over de vloer.

Welke geheimen deze mensen ook mogen meedragen, Violet laat hen van bij het begin weten dat niets haar ooit ontgaan is. Al snel neemt de zorgwekkende verdwijning van haar man een tragische wending, waardoor ze geen enkele reden meer ziet om zich verbaal in te houden. Streep en Roberts zijn uitstekend als de twee koppigste leden van de familie. De vonken vliegen eraf tijdens hun grote clash in het uitstekende middenstuk van de film: een familiediner dat nachtmerrieachtige proporties aanneemt. Violet neemt er het ene na het andere familielid op de korrel, terwijl Barbara de hengel met veel moeite negeert, tot ze bijt. En doorbijt.

Ondanks een zoveelste krachttoer van Streep, allicht de enige actrice die zo over the top kan spelen zonder door de mand te vallen, is het Chris Cooper die voor de beste scène uit de film tekent. Zijn personage, Violet’s schoonbroer Charles, staat het niet langer toe dat zijn vrouw hun volwassen zoon kleineert en confronteert haar met de woede die doorheen de aderen van haar familie stroomt. De kracht van deze scène is net wat de film in zijn geheel mist: emotionele betrokkenheid. Tussen de vele ruzies door krijgt de kijker namelijk weinig of geen band met de personages.

Regisseur Wells trekt het toneelstuk op een traditionele manier open, maar van zodra de actie zich buiten de muren van het ouderlijk huis begeeft, gaat het iets te nadrukkelijk de sentimentele toer op; de muziek zwelt nodeloos aan, waardoor sommige momenten behoorlijk geforceerd aanvoelen.

AUGUST: OSAGE COUNTY gaat over bloedverwanten die elkaar opzoeken in tijden van crisis en doen wat van hen verwacht wordt. Daarbij doen ze mekaar pijn uit angst, maar ook uit liefde. Hoe meer de Westons over elkaar te weten komen, hoe meer ze beseffen dat ze elkaar eigenlijk niet kennen. Zelfs herenigd in hun ouderlijk huis zijn ze vaak niets meer dan vreemden voor mekaar. In elke scène wordt prima geacteerd, maar aan het eind ben je als kijker vooral blij dat al die zwartgalligheid achter de rug is.

3,5-ster

a