Regie: Jean-Marc Vallée / Met: Matthew McConaughey, Jennifer Garner, Jared Leto, Steve Zahn … / Genre: Drama – Biografie / Land: VS / Duur: 117 min. / Releasedatum: 5 februari 2014

“Sorry lady, but I prefer to die with my boots on”– Ron Woodroof, DALLAS BUYERS CLUB.

De Canadese regisseur Jean-Marc Vallee legt met DALLAS BUYERS CLUB verfrissend nieuwe bochten in de klassieke Aids-verhaallijn. Dit boeiende drama – gebaseerd op waargebeurde feiten – vertelt over het leven van Ron Woodroof (Matthew McConaughey), een Texaanse homofoob die een dertig dagen durende ter dood veroordeling in de ogen kijkt en zich via een achterpoortje aan een experimentele HIV-behandeling blootstelt. Het deprimerende thema wordt in deze film behandeld met een positieve ingesteldheid die behoorlijk verrassend en verrijkend werkt. McConaughey’s ongelooflijke acteerprestatie plaatst DALLAS BUYERS CLUB bovendien nog een trapje hoger. De aandacht in de pers ging aanvankelijk vooral naar het ziekelijke gewichtsverlies dat de acteur leed voor deze rol – op bepaalde momenten lijkt hij gewoon een zak beenderen – maar ook zijn innerlijke metamorfose zet McConaughey’s reeds indrukwekkende carrièrewenteling in de verf.

De regisseur en zijn scenaristen verkwisten geen tijd om aan te tonen wat voor een man Ron is. In de openingsscène zien we hem een door cocaïne aangewakkerd triootje houden met een stel marginale vrouwen tijdens een rodeo-evenement. Ron is een elektricien, een zwaar fuifbeest en druggebruiker, deeltijds rodeorijder en een trotse homofoob. In 1985 ontdekt hij dat hij HIV heeft opgelopen (door seks met drugsverslaafde vrouwen) en dat hij nog 30 dagen te leven heeft. Woodroof betaalt een verpleger om een experimentele aids-remmer te stelen, maar wanneer zijn dokter er achter komt waarschuwt hij hem: “de enige mensen die door AZT – het goedje in kwestie – geholpen worden, zijn zij die het verkopen.” Waarop Ron zijn dringende nood aan medicatie omzet tot een bloeiende – maar illegale – onderneming. Hij smokkelt grote voorraden antivirale geneesmiddelen het land binnen via Mexico en bouwt beetje bij beetje zijn klantenbestand uit. Daar die klanten voornamelijk bestaan uit homoseksuelen laat Ron zich, tegen zijn principes in, bijstaan door de drugsverslaafde transseksueel, Rayon (Jared Leto), die hij in de kliniek leerde kennen.

Leto, terug van weggeweest, is uitstekend als Rayon. Hij laat dit tengere schepsel alles behalve synthetisch overkomen. Zijn flirterige omgang is slechts een afleidingsmanoeuvre voor zijn gevoelige en zelfvernietigende ware aard. Rayon is op vele vlakken het tegenovergestelde van Ron, al deinst hij niet terug voor de vijandige houding die die laatste aanvankelijk vertoont.

McConaughey speelt een uiterst gelaagde rol:  bij momenten vol agressie en arrogantie, maar ook met onverwachte emotionele kantelingen. Ron is zo een onverbeterbaar stuk uitschot dat het als acteur een ware triomf is om dit personage bij momenten sympathiek te laten overkomen. McConoughey slaagt echter met glans in dit opzet. De intiemere momenten tussen hem en Leto, alsook met zijn dokter (gespeeld door Jennifer Garner), zijn hartverwarmend, al is de grootste verrassing dat hij een verhaal over een stervende man zo grappig maakt.

Regisseur Vallee (C.R.A.Z.Y.) pakt uit met een ongedwongen visuele stijl. De omgevingen ogen rauw, de personages nog rauwer en Vallee brengt de juiste details in beeld. De enige muziek die we horen, komt uit radio’s in de achtergrond, wat de authenticiteit benadrukt. De personages staan steeds op de voorgrond in deze prent.

DALLAS BUYERS CLUB is geen grootschalig drama, maar kruipt wel onder de huid. Bovendien zit alles zo goed in mekaar dat het niet te ontkennen valt hoe sterk deze film is.

Een opmerkelijke en gedurfde kijk op een gedoemde vechter, gespeeld door een iemand die zichzelf in de laatste jaren opwerkte van shirtloos lustobject tot één van de meest gezochte acteurs in Hollywood.

4,5-ster