Regie: Geoffrey Enthoven / Met: Koen De Graeve, Jurgen Delnaet, Evelien Bosmans  … / Genre: Drama – Komedie / Land: België  / Duur: 121 min. / Releasedatum: 26 februari 2014

“Morgen zijt gij hier weg”– Theo, HALFWEG

Regisseur Geoffrey Enthoven en scenarist Pierre De Clerq leverden met HASTA LA VISTA in 2011 een behoorlijke film af; klein maar met het hart op de juiste plaats. Voor hun opvolger opteerden ze voor een totaal verschillend concept met enkele Vlaamse A-list acteurs. Een bovennatuurlijke dramedy van eigen bodem klinkt behoorlijk intrigerend. Bovendien zitten we met getalenteerd acteervolk als Koen De Graeve en co gewoonlijjk gebeiteld. Wat kan er dan nog mislopen? Een scenario misschien?

Stef (De Graeve) is een arrogante, hip geklede architect wiens leven in duigen viel nadat zijn buitenechtelijke avonturen aan het licht kwamen bij zijn vrouw (Veerle Baetens). De aankoop van een nieuwe woonst lijkt de eerste stap richting de wederopbouw van zijn leven en klantenbestand en voor geen geld wordt Stef eigenaar van een afgelegen villa. Wat de immo-agente er niet bijvertelde, is dat de vorige eigenaar er zichzelf van kant maakte, iets dat we op knappe wijze in de openingsscène te zien krijgen.

De geest van Theo (Jurgen Delnaet) – de vorige eigenaar in kwestie – dwaalt nog steeds rond tussen de muren van de woning en maakt er zijn missie van om Stef buiten te pesten. De reden? Hij was daar eerst. Met die drijfveer moeten we het lang doen. Om beurten stellen Stef (de enige die Theo kan zien) en zijn plaaggeest elkaars geduld op de proef – een kat en muisspel dat slechts bij momenten een glimlach op het gezicht tovert – terwijl ze tussendoor bezoek krijgen van onder andere echtgenote Natalie (Baetens), Stefs minnares Rebecca (Ella Leyers), zijn zakenpartner Max (Herwig Illegems) en uiteindelijk Julie (Evelien Bosmans), de dochter van Theo die steeds bij haar ouderlijk huis rondhangt.

Ondanks de ambitieuze plot en uitstekende locatie (een Victor Horta-huis in Ronse) neemt HALFWEG een slenterende start die de toon zet voor de rest van de film. Scenarist De Clerq pende een verhaal neer dat ongetwijfeld sterker op papier leek dan het in de praktijk is uitgedraaid. Op het bovennatuurlijk aspect valt niets aan te merken; logica en verduidelijking moet je niet verwachten, maar dat hoeft ook niet. De dialogen en uitwerking van de personages zijn hier de grote boosdoener. Of hoe acteurs van dit kaliber geheel oninteressant en ongeloofwaardig kunnen overkomen. Geoffrey Enthoven laat zijn camera bovendien vaak te lang lopen, wat de onnodige speelduur van twee uur verklaart. Voor een film die zo weinig engagerend is, is dat tergend lang.

Enkele hoogtepunten krijgen we nog van de ondergebruikte Herwig Illegems – in maatpak en met een angstaanjagende blik – als Stefs zakenpartner, van Ella Leyers, als de sexy minnares die onrechtstreeks verantwoordelijk is voor Stef zijn crisissituatie en van de geestenuitdrijver wiens naam me ontglipt.

HALFWEG is als komedie ondermaats (de beste momenten komen uit de fysieke inbreng van de acteurs en niet uit het script) en als drama te voorspelbaar en simpelweg niet pakkend genoeg. Resteert ons nog het mysterie rond Theo, maar ook dat blijkt slappe koffie te zijn.

1,5-ster