mirror-cover

3-ster

Regie: Woody Allen | Met: Colin Firth, Emma Stone, Marcia Gay Harden | Genre: Komedie – Drama – Romance | Land: VS | Duur: 97 min | Releasedatum 6 augustus, 2014

“Am I the only sane person left on the planet?” – Stanley, MAGIC IN THE MOONLIGHT

Magie is iets doodnormaals in de films van Woody Allen. Van de gedaantewisselingen in Zelig tot het tijdreizen in Midnight in Paris: het gebeurt steevast zonder flashy effecten of overdreven drama. Allens benadering tot het bovennatuurlijke is te luchtig om diep op in te gaan. Niet zo in zijn nieuwste prent Magic in the Moonlight, waar magie in het middelpunt van de belangstelling staat, maar straks meer daarover. De iconische filmmaker wijkt voorts niet te ver af van de gebruikelijke gang van zaken. Of het verhaal zich nu in zijn geliefd New York afspeelt, of op één van de vele exotische locaties die de man dezer dagen opzoekt, het draait meestal rond een mooie vrouw die valt voor de “charmes” van een brommerige zagevent; ofwel het alter ego van Allen zelf. De regisseur laat dit simpel uitgangspunt meestal slagen door zich te focussen op de personages, en wat ze te vertellen hebben, kijk maar naar zijn klassiekers Annie Hall of Manhattan. Ook in Magic in the Moonlight hanteert hij dit scenario, maar nu met een helderziende en iemand die weigert te geloven in alles wat metafysisch is. Het resultaat is een leuke, maar uiteindelijk weinig verfrissende romantische komedie zoals alleen Allen die kan maken.

De film opent aan het eind van de jaren 20; een tijd waarin goochelaar Stanley Crawford (Colin Firth) voluit van de Oriëntalisme-gekheid gebruik maakt om zich uit te geven als de Chinese illusionist Wei Ling Soo. Eens van het podium gestapt, blijkt Stanley een zelfingenomen gimmick-artiest te zijn die niet gelooft in het bovennatuurlijke, laat staan echte magie. De jaren 20 stonden bol van de seances en het spiritualisme, en Stanley schept plezier in het ontmaskeren van oplichters in dat wereldje. Wanneer een oude vriend hem uitnodigt voor een reis naar het zuiden van Frankrijk, waar een nieuwe en succesvolle helderziende ophef maakt, ziet hij een nieuwe kans om een zoveelste bedrieger te ontmaskeren. Alleen blijkt Sophie (Emma Stone), de persoon in kwestie, echt in staat om Stanley’s verleden te onthullen en geesten op te roepen. De anders zo cynische goochelaar is helemaal in de ban van Sophie, waardoor zelfs zijn kijk op de wereld dreigt te veranderen; iets waar hij het aanvankelijk behoorlijk moeilijk mee heeft.

Magic In The Moonlight zit vol knappe locaties, sfeervolle kleuren en gedetailleerde kostuums en geeft een goed beeld van hoe aangenaam het leven van de rijken moet geweest zijn in de pre-Depressie periode. Stanley’s twijfel over het al dan niet oprecht zijn van Sophie leidt dan wel tot grotere levensvragen, maar Allen gaat zo licht over alles heen dat de grote antwoorden uitblijven. Niet dat we dat verwacht hadden van de übercynicus, maar het had eens wat anders geweest.

De flinterdunne plot wordt dan maar op smaak gebracht door een entertainende acteerprestatie van Colin Firth. In tegenstelling tot vele andere Allen-films, krijgen we deze keer een hoofdpersonage dat geen hoorbare sporen bevat van de regisseur zelf. Firth brengt Allens geestige dialogen met een aanstekelijk Engels accent naar voor en leeft zich duidelijk uit wanneer hij voor de zoveelste keer een litanie afsteekt tegen de believers van het bovennatuurlijke. Ook Emma Stone is overtuigend als het medium, die met haar spontane glimlach alleen al indruk maakt op Stanley. De 25-jarige actrice moet in haar stijlvolle outfits niet onderdoen voor de filmsterren uit de twenties. Samen vormen Firth en Stone een typisch Allen-koppel; hij denkt uitsluitend met zijn hoofd, terwijl zij vanuit het hart redeneert.

De Côte d’Azur oogt hier als een magische plek, en de jaren twintig als een magisch tijdperk waarin romantiek en verrassingen om elke hoek liggen te wachten. Voor luchtig anti-blockbuster vertier ben je bij Magic in the Moonlight dan ook aan het juiste adres. Allen, die volgend jaar 80 jaar oud wordt, knalt er jaarlijks nog steeds een film uit en we weten al langer dat het niet elk jaar prijs kan zijn. Vorig jaar regisseerde hij Cate Blanchett nog naar een Oscaroverwinning voor haar rol in het overklassende Blue Jasmine, terwijl Magic in the Moonlight eerder thuishoort in de categorie “kleine en onbelangrijke Allen-films.” Dat neemt echter niet weg dat Firth en Stone alles uit de kast halen en er een genietbaar tussendoortje van maken.