Regie: David Gordon Green / Met: Paul Rudd & Emile Hirsch … / Genre: Komedie – Drama / Land: VS / Duur: 92 min. / Releasedatum: 15 januari, 2014

“True love is just like a ghost – people talk about it but very few have actually seen it.”– Alvin, PRINCE AVALANCHE 

Schrijver-regisseur David Gordon Green keert terug naar zijn indie roots met de minimalistische low-budget komedie PRINCE AVALANCHE, een remake van het obscure, Ijslandse Á ANNAN VEG uit 2011. Een ideale kans voor zowel de filmmaker als hoofdrolspelers Paul Rudd en Emile Hirsch om ons aan hun uitstekend vakmanschap – dat misschien té vaak in twijfel werd getrokken – te herinneren. Dit is een simpele, absurde en bij momenten ontroerende prent over zelfontdekking. Green kruist de eigenzinnige stijl uit zijn beginjaren (denk aan ALL THE REAL GIRLS) met de komische momenten uit zijn mainstream werk (zoals PINEAPPLE EXPRESS) en het resultaat is op zijn minst uniek.

 Hoewel alle kenmerken van een simpele buddyfilm aanwezig zijn, ademt de film meer uit dan dat. Alvin (Rudd) en Lance (Hirsch) spenderen de zomer van ’88 als werklui in een uitgestrekt natuurgebied dat recent door een bosbrand werd vernield. Hun opdracht bestaat eruit wegmarkeringen aan te brengen op de eindeloze wegen die er doorheen lopen. Alvin is de veteraan, hij kent het werk en neemt zijn job serieus, terwijl de jongere, kinderachtige Lance – de broer van Alvin’s vriendin – met het weekend in zijn hoofd zit. Het duo amuseert zich, maar wanneer ze diepzinnig over de liefde discuteren zitten ze niet op één lijn. Alvin denkt wel dat hij er iets van weet, terwijl Lance open is over zijn onmacht op dat gebied.

Dat leidt tot grappige en soms pijnlijke conversaties. Voor elke humoristische scène is er namelijk een aangrijpend moment, zoals de surreële ontmoeting tussen Alvin en een oudere vrouw, wiens woning er is platgebrand. Rudd en Hirsch vormen bovendien een hoogst aangenaam duo om naar te kijken en maken het makkelijker de voorspelbare plotontwikkelingen door de vingers te zien.

Green’s poëtische manier van filmen speelt hier een grote rol, net als het cinematografisch werk van Tim Orr dat voor onverwachte schoonheid zorgt in de dorre landschappen. Ook de sfeervolle post-rocksoundtrack van Explosions in the Sky en David Wingo is van belang. Al deze elementen verheffen PRINCE AVALANCHE boven de alledaagse komische films. De mengelmoes van prachtige natuurbeelden en simpele humor is misschien niet voor iedereen weggelegd, maar als meditatieve ervaring is deze film behoorlijk fascinerend.

3,5-ster