Regie: David Ayer / Met: Arnold Schwarzenegger, Sam Worthington, Terrence Howard … / Genre: Actie – Misdaad / Land: VS / Duur: 109 min. / 7 mei, 2014

“In what we do, there is only trust.” – John “Breacher” Wharton, SABOTAGE

In de nieuwe zinloze actieprent Sabotage, speelt Arnold Schwarzenegger John Wharton, het hoofd van een rebelse antidrugsbrigade. De film is dom, sadistisch, verwarrend en meer dan een beetje belachelijk, maar vreemd genoeg blijf je geamuseerd toekijken. Al was het maar om te zien welke marteling de plot en de personages nog zullen doorstaan. Claimen dat de verhaallijn van Sabotage vergezocht is, is het hele punt missen. Sinds wanneer is een film met Schwarzenegger – die ondertussen de 70 benadert – niet vergezocht?

Het verschil met de klassieke Arnie-film is deze keer dat Schwarzenegger een getekende kerel speelt met een zwaar verleden: zijn vrouw en zoon kwamen namelijk in handen van een Mexicaans drugskartel, met alle gevolgen van dien. Arnies personages worden zelden gedreven door emotie. John “Breacher” Wharton is wel zo iemand. Aan het begin van de prent vallen hij en zijn collega’s – een vijftal kleerkasten en een uitzinnige vrouw met namen als Monster, Pyro, Grinder en Smoke – binnen tijdens een gezellig feestje van een drugsdealer. Ze maaien iedereen neer en graaien zelf een aardige portie van het drugsgeld mee (10 miljoen dollar om precies te zijn) alvorens de politie arriveert. Voor wat hoort wat, moeten ze gedacht hebben. Alleen verloopt dat plan niet zo vlot als ze voor ogen hadden.

Enkele maanden (en een gefaalde poging van interne zaken om John en zijn mannen te ontmaskeren als de daders van de diefstal) later worden de groepsleden opgejaagd en één voor één brutaal afgeslacht door onbekenden. Enter rechercheur Caroline (Olivia Williams). Samen met John tracht zij te achterhalen wie verantwoordelijk is voor de moorden, waardoor de onvermijdelijke vraag opduikt: is het een buitenstaander? Of iemand uit eigen rangen?

Het verhaal is onnavolgbaar omdat het geen steek houdt, maar schrijver-regisseur David Ayer (die Training Day pende en End Of Watch regisseerde) weet dat lang te maskeren door voldoende vecht- en schietscènes doorheen de plot te weven. Liters bloed en ingewanden spatten uit het scherm, waardoor de aandacht van de onlogische twists wordt gehouden. En net op het moment dat je de hoop op enige logica hebt opgegeven, wordt er een einde aan vastgeknoopt dat regelrecht uit een spaghetti western komt. Inclusief Schwarzenegger met cowboyhoed. Alsof Ayer toegeeft dat het voorgaande mysterie er eigenlijk niets toe deed.

Zoals in de meeste Schwarzenegger-films draagt the governator een zonnebril en rookt hij de vetste sigaren. Bovendien worden er in Sabotage nog enkele persoonlijke referenties tegenaan gegooid, zoals een fitnesscène en een uithaal naar een andere FBI-agent die volgens Schwarzie “uit 48 procent lichaamsvet bestaat.” Zijn fans (ik reken me er alvast bij) krijgen op die manier een soort knipoog naar het feit dat Arnold en zijn publiek way back gaan.

Sabotage ga je best zo laat mogelijk bekijken, wanneer je ogen nog deels open staan, maar je hersenen het reeds voor bekeken hebben gehouden.

2-ster
a
a