mirror-cover

3,5-ster

Regie: John Curran | Met: Mia Wasikowska, Adam Driver, Emma Booth | Genre: Avontuur – Biografie | Land: Australië | Duur: 112 min | Releasedatum: 02 juli, 2014

“When people ask me why I’m doing it, my usual answer is: why not?” – Robyn Davidson, TRACKS

 

Sinds avonturierster Robyn Davidson – de vrouw die in 1977 de Australische outback doorkruiste met vier kamelen en een hond – haar memoires neerpende in ’79, roken ze in Hollywood al voer voor een verfilming van deze 8 maanden durende trektocht doorheen 2700 km onder een verschroeiende zon. Het boek groeide uit tot een award-winnende bestseller en actrice Julia Roberts was betrokken bij een eerste poging tot verfilming in de jaren 90. Het was uiteindelijk wachten tot The Painted Veil-regisseur John Curran het project vorig jaar over de streep trok. Roberts, die ondertussen te oud is geworden voor de rol, werd vervangen door rijzende ster Mia Wasikowska en het resultaat is een knap ogende film met een sterke centrale acteerprestatie, al blijft het triomfgevoel wat achterwege.

Wasikowska speelt Davidson, een jonge vrouw met een tumultueus verleden die zich alles behalve comfortabel voelt in de samenleving en beslist om te voet van Alice Springs (centraal Australië) tot de Indische oceaan te trekken. Na enkele valse starts, trekt ze met vier kamelen, die ze met veel moeite op de kop kon tikken, en haar trouwe hond Diggity de wildernis in. Het bekende magazine National Geographic was bereid om haar tocht te sponsoren op voorwaarde dat fotograaf Rick Smolan (Adam Driver, de toekomstige Darth Vader in J.J. Abrams Star Wars: Episode VII) haar elke maand mocht opzoeken om de reis op foto vast te leggen. Met enige tegenzin accepteert ze het voorstel.

Wat de plot betreft, eindigt het daar zowat. Tracks is dan ook een episodische prent, waarin we de protagoniste van situatie tot situatie zien vooruit gaan, met al dan niet een opgekrikte moraal. Onder de memorabele incidenten zien we een aanval door wilde kamelen, een amusante ontmoeting met een andere reiziger, een haat-liefde relatie met fotograaf Rick en een tragische vergiftiging. Op enkele flashbacks naar Davidsons verleden na, is dit een klassieke, chronologische biopic die de reis van A naar B weergeeft. En daar is niets mis mee.

Als er een boosdoener in deze film zit, is het de speelduur. Die blijft dan wel onder de twee uur, maar voelt door de weinig varierende plot soms wat langdradig aan. Tracks blijft natuurlijk trouw aan het verhaal, waarin nu eenmaal weinig grootse dingen gebeuren. Gelukkig zorgt Wasikowska – die goed is in zowat alles waar ze in meespeelt – er bijna in haar eentje voor dat Tracks het bekijken waard is. Ook Driver, als de klunzige National Geographic-fotograaf die een boontje heeft voor de trekster, is prima en zorgt voor een tikkeltje afwisseling.

De fotografie van Mandy Walker, die haar werk voor Baz Lurhmanns Australia zowaar overtreft, is adembenemend en biedt nog een reden om te blijven kijken. Ook de soundtrack van nieuwkomer Garth Stevenson klinkt mooi, waardoor we op audiovisueel vlak niet kunnen klagen.

Een inzichtvolle karakterstudie kunnen we Tracks niet echt noemen, want daarvoor blijven de motieven van Davidson te vaag. Sean Penn wist de gevoelige snaar met het vergelijkbare Into The Wild beter te raken. In Tracks draait het volledig om Wasikowska’s acteerwerk, want de ontelbare shots van het monotone landschap voegen weinig emotie toe.

Mooi om naar te kijken is het allemaal wel, maar de verrijkende ervaring waarop we gehoopt hadden is het niet geworden.