mirror-cover

1-ster

Regie: Michael Bay | Met: Mark Wahlberg, Nicola Peltz, Jack Reynor | Genre: Actie – Science Fiction | Land: VS | Duur: 165 min | Releasedatum 16 juli, 2014

“I may have started the apocalypse, but you brought your family. And that’s, you know, terrible parenting.” – Joshua, TRANSFORMERS: AGE OF EXTINCTION

Transformers: Age of Extinction opent op een hoopvolle manier, met een beeld van dinosaurussen die miljoenen jaren geleden levendig staan te grazen op de weelderige groene vlaktes van onze planeet. Helaas worden deze reptielen enkele ogenblikken later van de kaart geveegd door prehistorische robots, en wordt daarmee ook het laatste beetje leven uit Michael Bay’s nieuwste telg in de oorverdovende, oogverblindende, hersendodende speelgoedrobot-reeks gehaald.

Shia LaBeouf werd vervangen door Mark Wahlberg – omdat Dwayne Johnson het te druk had met de opnames van Hercules – en die speelt Cade Yeager, een soort tweederangsuitvinder met een natuurlijke aanleg voor fenomenale biceps. Hij spendeert zijn dagen met het zoeken naar schroot om er belachelijk uitziende robots mee te bouwen. Geen daarvan werkt naar behoren, waardoor hij zijn rekeningen niet tijdig kan betalen en de bank hem uit zijn landhuis in Texas wil jagen. Daar woont hij met zijn 17-jarige dochter Tessa. Yeager is een overbeschermende, alleenstaande vader die zijn dochter zelfs niet laat daten, maar wanneer hij een Transformer op de schroothoop ontdekt én activeert, besluit hij Tessa mee te nemen op een onverantwoorde en gevaarlijke missie. Vader van het jaar? Cade Yeager maakt geen schijn van kans.

De plot speelt zich vier jaar na de massavernieling uit Transformers: Dark of the Moon af. Voor het geval uw geheugen opgefrist dient te worden: Autobots, met Optimus Prime als leider, zijn goed. De Decepticons, met Megatron als patroonheilige, zijn slecht. Het maakt eigenlijk niet zoveel uit, want zelfs de mensvriendelijke Autobots worden nu opgejaagd en vernietigd. Enkele schurken binnen de Amerikaanse overheid hebben namelijk een listig plan gesmeed om een eigen Transformers-ras te creëeren en daarmee de wereld te veroveren. Vrij vertaald: op die manier kan Michael Bay het hele proces naar hartelust laten herbeginnen en ligt de weg naar zijn nieuwe trilogie – en een karrenvracht nieuw speelgoed – wagenwijd open. Ondertussen is een bountyhunter-robot, onder de naam Lockdown, naarstig opzoek naar Optimus Prime. Voor wie Lockdown werkt, en waarom zijn buitenaardse bevelhebbers Prime willen opsporen, wordt nooit uitgelegd, maar dat is het soort minuscuul detail waar er in een waterdichte, 165 minuten durende film simpelweg geen plaats meer voor is.

Laat Age of Extinction alvast deze eer opstrijken: van alle Transformers films is dit de langste. En op een paar indrukwekkende, visuele spektakelmomenten na is dit een eindeloze, onsamenhangende knoeiboel. Trachten om de drijfveer van de personages en het verhaal – dat door de tijd én van Texas naar Hong Kong reist – te begrijpen, is misschien nog pijnlijker voor de hersens dan de 50 minuten durende, non-stop actiescène aan het eind. Zoeken naar een betekenisvolle conclusie is onbegonnen werk.

Nu goed, ondertussen weten we het natuurlijk wel; Bay houdt van snelle wagens, slow motion, shots vanuit een lage hoek, kinderlijke humor, jonge vrouwen in korte shortjes, grote geweren en nog grotere explosies. En het vult de zalen blijkbaar nog steeds voldoende. Dit is het soort film waarin een reeds gigantische robot op de rug van een nog gigantischere dinobot rijdt en waarin Mark Wahlberg een alledaagse alleenstaande vader / amateur-techneut / actieheld uit Texas met een accent uit Boston speelt die een robot bekampt met een buitenaards zwaard dat ook kan schieten als semiautomatisch machinegeweer. Als dit je ding is, dan weet je waar naartoe.

Transformers: Age of Extinction is zo’n twee uur te lang, maar voor 11-jarige jongens doet deze film allicht alles wat er verwacht wordt: veel lawaai maken. Claimen dat deel vier de minste uit de reeks is, is gokken geblazen, daar ondergetekende de vorige drie delen amper uit mekaar kan houden. Vast staat dat de titel van deze laatste inzending een smakeloze grap is, want die nieuwe trilogie komt er weldegelijk, waarmee de Transformers-franchise alles behalve uitgestorven lijkt.