Regie: Bryan Singer / Met: Hugh Jackman, Michael Fassbender, James McAvoy, Jennifer Lawrence … / Genre: Actie – Fantasy / Land: VS / Duur: 131 min. / Releasedatum: 21 mei, 2014

“Side by side to end this war, before it ever begins” – Magneto, X-MEN: DAYS OF FUTURE PAST

Hugh Jackman en de rest van de crew uit zo goed als alle vorige films zijn terug voor een stevige portie actie en vertier in Days of Future Past, een all-star film binnen de X-Men franchise die de oude en nieuwe generatie voor het eerst door mekaar gooit. Deze prent is minstens twintig minuten te lang en zit zodanig volgepropt met personages dat nieuwkomers in het publiek met hoofdpijn de zaal zullen verlaten, maar reken er maar op dat de X-mannen – onder toezicht van regisseur Bryan Singer, terug van weggeweest – een blockbuster afleveren waarin fun centraal staat.

Days of Future Past begint – hoe kan het ook anders – in een dystopische toekomst, waarin de alliantie tussen mutanten en mensen de strijd stilaan verliezen tegen de Sentinels, gigantische robots bedacht door Dr. Bolivar Trask (Peter Dinklage uit Game of Thrones); wezens waar zelfs de X-Men niet tegenop kunnen. Dankzij de letterlijk onbeschrijfbare krachten van Kitty Pryde (Ellen Page) krijgen de mutanten echter een nieuwe kans, al zullen ze zich moeten haasten want de hete adem van de Sentinels verschroeit hun nekharen.

In samenwerking met Professor Xavier (Patrick Stewart) en Magneto (Ian McKellen) stuurt Kitty Wolverine (Hugh Jackman) terug naar een sleutelmoment in 1973, waar de onsterfelijke spierbundel een gebeurtenis ongedaan moet maken die rampzalig blijkt voor hun toekomst – en die van de mensheid natuurlijk. Zo geschiedt, waardoor we Xavier en Magneto het grootste deel van de film te zien krijgen in de vorm van hun X-Men: First Class-vertolkers James McAvoy en Michael Fassbender. In de jaren 70 zijn de twee nog geen maatjes en heeft die eerste zijn krachten opgegeven om uit zijn rolstoel te kunnen stappen. Magneto zit op zijn beurt dan weer opgesloten, diep onder het Pentagon, op verdenking van één van de meest bekende moorden uit de geschiedenis.

Een topcast is niet altijd een garantie op uitstekend acteerwerk, maar de X-Men franchise heeft zelden last van uitschuivers. Ook niet in Days of Future Past. Ok, zelfs iemand van het kaliber van Ellen Page valt wel eens door de mand wanneer de neergeschreven dialogen op niets slaan, maar het blijft een film waarin volwassen mensen in kostuums rondhollen; diepgaande gesprekken hoef je niet te verwachten. Jackman is cool als altijd, McAvoy – een ondergewaardeerd talent – is veruit de geloofwaardigste van de hoop en Fassbender, als de sportstadion-liftende Magneto, is simpelweg fenomenaal. Alles bij mekaar een plezier om naar te kijken.

Ook de rest van de cast is prima, al worden sommigen (Halle Berry en Omar Sy) bijna tot figuranten gedegradeerd, maar met zo’n hoop mensen aan boord is het natuurlijk logisch dat bepaalde personages achteruit worden geschoven. Voorts stoot een film die doorheen de tijd reist alsof het niets is vroeg of laat wel eens op logistieke probleempjes, waardoor sommige scènes gewoon te chaotisch aanvoelen. Fans van de reeks zullen echter niet teleurgesteld zijn.

Het is 11 jaar geleden sinds Bryan Singer een X-Men film schoot. Toen hij in 1995 uit het niets opdook met het briljante The Usual Suspects en tussen 2000 en 2003 de X-Men franchise groot maakte, was hij één van de meest gewilde regisseurs in Hollywood. Nadien ging het bergafwaarts met Superman Returns en Jack The Giant Slayer en vorige maand kwam daar een beschuldiging van seksueel misbruik bij. Voor iemand in zijn positie, met zo’n geslaagde achtergrond, moet het idee om een duistere toekomst te wissen en terug te keren naar betere tijden een mooie droom zijn.

Bij deze toch wat goed nieuws voor Singer, want X-Men: Days of Future Past heeft alles wat je wensen kan in een vroegtijdige zomerknaller.

3,5-ster
a
a