WHIPLASH

Regie: Damien Chazelle | Met: Miles Teller, J.K. Simmons, Melissa Benoist … | Genre: Drama – Muziek
4,5-ster

“En de Oscar voor beste mannelijke bijrol gaat naar… JK Simmons!” Zo ver zijn we uiteraard nog niet, maar door zijn rol in het muzikale psycho-drama Whiplash, maakt de acteur van onder andere Juno en Burn After Reading behoorlijk veel kans tijdens de aankomende editie van de bekendste Hollywoodprijzen. Simmons speelt Terrence Fletcher, een bikkelharde Jazz-docent aan een prestigieus conservatorium in New York. Fletcher legt zijn gesel in het bijzonder op de rug van nieuwkomer Andrew Neiman (een uitstekende Miles Teller), een drummer wiens ambities hij serieus op de proef stelt doorheen deze film.

Whiplash, verwijzend naar één van de muziekstukken die Neiman onder de knie moet krijgen, ontplooit zich onverwacht als een soort psychologische thriller, waarbij de furieuze docent Fletcher zijn studenten tot het uiterste drijft door hen mentaal en fysiek te vernederen. Wie dacht dat muziek fun betekent, heeft zich bij deze man van klas vergist. Simmons, die wat spiermassa bij kweekte om imposanter over te komen, wil van zijn studenten ware meestermusici maken, en deinst daarbij voor niets terug. De vergelijking met Full Metal Jacket werd her en der gemaakt in de Amerikaanse vakbladen. Kubrick’s drill-scènes, maar dan in de muziekschool; het vat Whiplash inderdaad mooi samen.

Niet alleen het acteerwerk zit fenomenaal goed, ook de regie van de 29-jarige Damien Chazelle mag gezien worden. Hij benut de benepen ruimte en de weinig boeiende achtergrond van de oefenruimtes – waar de film zich de helft van de tijd afspeelt – maximaal en weet zijn film groter te laten overkomen dan die in werkelijkheid is. Wie op die leeftijd bovendien in staat is om zelf het allerbeste uit zijn acteurs te halen, wacht ongetwijfeld een mooie toekomst. Een aanrader.

mr-turner-film

MR. TURNER

Regie: Mike Leigh | Met: Timothy Spall, Paul Jesson, Dorothy Atkinson… | Genre: Historisch Drama – Biografie
3-ster

Met Mr. Turner dompelt regisseur Mike Leigh (Secret & Lies, Happy Go Lucky) ons onder in de wereld van de 19de eeuwse Engelse schilder J.M.W. Turner (opmerkelijk gespeeld door Timothy Spall). Dat de man een tikkeltje excentriek was, is een understatement. Vooral op latere leeftijd begon Turner door te draaien, waardoor zijn werk (voornamelijk marines) steeds meer abstracte vormen begon aan te nemen; tot bezorgdheid van zijn omgeving. Deze transitie wordt in een fantastische scène duidelijk gemaakt door de gelaatsuitdrukking van zijn huishoudster – en maîtresse – Sarah (heerlijk vertolkt door Dorothy Atkinson), wanneer ze hem bezig ziet aan wat later het overgangswerk “Regen, Stoom en Snelheid” zou worden. Het zijn die kleine momenten die Mr. Turner levendig houden, want het hele plaatje is jammer genoeg niet meeslepend genoeg om een speelduur van 150 minuten te verantwoorden.

Spall draagt de film in zijn eentje en levert puik werk af. Zijn gegrom en gemompel tonen aan dat de artiesten achter de meest gerespecteerde werken niet altijd even verfijnd waren. Regisseur Leigh geeft dat op een hilarische manier weer door af en toe een zelfverklaarde kunstcriticus aan het woord te laten die Turners werk onnodig gaat analyseren, terwijl de schilder zelf in twee zinnen kan uitleggen wat de motivatie achter een bepaald schilderij was. Op dergelijke momenten is Mr. Turner op zijn best.

Hoe geweldig Spall zijn rol ook vertolkt, het volstaat niet om de kijker aan de kant van zijn personage te krijgen. Daarvoor is Turner te afstandelijk, te onbeschoft, of gewoon te weird. 2 uur en 30 minuten met deze man doorbrengen kan gewoon niet aangenaam zijn. Gelukkig is regisseur Leigh een meester in zijn vak en trakteert hij ons ondertussen rijkelijk op wondermooie shots die – mocht er geen beweging in zitten – zo uit één of ander klassiek tableau konden gehaald zijn.