Op papier lijkt de plot van LONG BRANCH eerder komisch; een jonge vrouw, opzoek naar een vluchtige one night stand, brengt zichzelf in een ongewilde situatie wanneer blijkt dat de kerel waarmee ze naar huis gaat op twee uur van hun huidige locatie woont. De film slaagt er echter in om – ondanks de humorvolle premisse – echte romantiek te vinden.

We ontmoeten het naamloze koppel, kussend achter één of andere club in hartje van de winter. De vastberadenheid om met deze nerdy ogende knaap mee te gaan voelt aan alsof zij de frustratie van een vorige relatie wil verwerken. Zelfs wanneer ze te weten komt dat ze twee uur op de metro zal moeten zitten om bij hem thuis te raken wijkt ze niet van haar plan. Ze kussen passioneel verder, maar de rit lijkt eindeloos te duren en al snel veranderd de passie in verveling. En dan weet ze nog niet dat er nog een eind zal moeten gefietst worden.

Hij vindt daarentegen dat ze elkaar in de tussentijd beter kunnen leren kennen, maar meer dan enkele oppervlakkige antwoorden krijgt hij niet. Tegen de tijd dat ze eindelijk zijn gearriveerd, is er van een one night stand lang geen sprake meer.

LONG BRANCH is een goed geschreven kortfilm met uitstekende vertolkingen door Jenny Raven en Alex House. De delicate balans tussen lust en romantiek en het eeuwige dilemma van jonge mensen in een lastige woonsituatie geven deze film een universele aantrekkingskracht. Met zijn 14 minuten duurt deze langer dan de gemiddelde kortfilm die hier de revue passeert, maar dat geeft de personages extra tijd om in hun hart te laten kijken.

Voor de hopeloze romantici: