Regie: David Lowery / Met: Casey Affleck, Rooney Mara, Ben Foster, Keith Carradine … / Genre: Drama – Misdaad – Romance / Land: USA / Duur: 96 min. / Releasedatum: 06 november 2013

“Every day I wake up thinking today’s the day I’m gonna see you. And one of those days, it will be so. And then we can ride off to somewhere. Somewhere far away”– Bob Muldoon, AIN’T THEM BODIES SAINTS

AIN’T THEM BODIES SAINTS speelt zich af in de jaren ’70 en vertelt het tragische verhaal van de gedoemde driehoeksverhouding tussen Bob Muldoon, een idealistische misdadiger, zijn vrouw Ruth en agent Patrick. Tijdens een schietpartij aan het begin, raakt Ruth Patrick in de schouder, maar Bob neemt de schuld op zich en gaat vijf jaar achter de tralies. In die periode wordt agent Patrick stiekem verliefd op Ruth, die bovendien kort na Bob’s opsluiting beviel van hun dochtertje. Via poëtische brieven houdt Bob contact met zijn vrouw en kind, maar het wachten wordt hem te veel. Wanneer hij ontsnapt, ontpopt er zich een kat-en-muisspel tussen de voortvluchtige Bob en de arm der wet, met Patrick in een prominente rol. Plots staat alles op het spel: de liefde, hun vrijheid en het leven van een onschuldig kind.

Regisseur David Lowery stelt met AIN’T THEM BODIES SAINTS een tijdloos stukje cinema voor dat kan beschouwd worden als de culminatie van zijn ervaring als editor, cinematograaf, schrijver, enzovoort. De mensen met wie hij zich omringde voor deze film spelen een belangrijke rol. Cassey Affleck, als Bob, toont opnieuw waarom hij een ideale, criminele outsider is. Zijn subtiele aanpak maakt het contrast tussen zijn misdadige escapades en de oprechte liefde voor zijn gezin des te geloofwaardig. Rooney Mara, als Ruth, brengt een soort rust en warmte naar voor die doet denken aan Jessica Chastain’s betoverende werk in THE TREE OF LIFE.

Het geheime wapen van de film is echter Ben Foster, die de rol van agent Patrick speelt. Zijn meelevendheid met Ruth en haar dochtertje is zo hartverwarmend dat je het als kijker moeilijk kan vatten, daar we van bij het begin toch vooral hopen dat Bob en Ruth elkaar ooit terug in de armen zullen sluiten. Foster bereikt zoveel met zo weinig te doen, want zijn gezichtsexpressie zegt vaak genoeg. Een groot talent om in de gaten te houden.

Verder transformeert Bradford Young’s verbluffende cinematografie het scherm in een bewegend canvas, de melancholie spat er vanaf. Ook de toepasselijke muziek van Daniel Hart werkt betoverend en dompelt je samen met de knappe beelden onder in een soort droomtoestand waar je niet meer uit wilt.

Op visueel vlak is het onvermijdelijk om geen vergelijkingen te maken met het werk van Terrence Malick, maar Lowery’s scenario is strakker en toegankelijker. Hij geeft ons echter ook genoeg tijd om voluit van zijn doordacht camerawerk te genieten.

Laat de vreemde titel je niet afschrikken (volgens Casey Affleck is het een verkeerd geïnterpreteerd stukje tekst uit een muziekstuk en zit er geen betekenis achter), want dit is een kwalitatief hoogstaande film die hoogst bevredigend werkt. Tegelijk wondermooi en toch rauw wat thematiek betreft, een echte aanrader.

4,5-ster