Regie: Joseph Gordon-Levitt / Met: Joseph Gordon-Levitt, Scarlett Johansson, Julianne Moore, Tony Danza, Brie Larson … / Genre: Komedie – Drama – Romance / Land: USA  / Duur: 90 min. / Releasedatum: 20 november 2013 / Filmfestival Gent: 18-19 oktober 2013

“There’s only a few things I really care about in life. My body, my pad, my ride, my family, my church, my boys, my girls, my porn” – Jon Martello, DON JON

Jon Martello – Don Jon voor de vrienden – is een geboren verleider en uit bovenstaande uitspraak kunnen we gerust afleiden dat zijn leven nogal rond zichzelf draait. Hij en zijn vrienden objectiveren vrouwen, geven hen scores van 1 tot 10 en dumpen ze kort na de nachtelijke activiteiten. Jon blijkt, dankzij zijn gladde uiterlijk, uitzonderlijk sterk in het vak, maar hij heeft één zwakke plek: porno. Hij is een ware pornoverslaafde. In die mate dat het hem ervan weerhoudt om voluit te genieten van de werkelijke daad, laat staan een serieuze relatie met één van zijn veroveringen te beginnen. DON JON markeert het slimme, engagerende en grappige regiedebuut van acteur/schrijver, Joseph Gordon-Levitt. Een eigenzinnige romcom vol waarheden. Eéntje die het zelfs luchtig genoeg houdt om ook de grote massa te plezieren.

Gordon-Levitt vertolkt zijn hoofdpersonage op een komische, maar oprechte manier. Jon is een zogenaamde guido uit New Jersey, compleet met Jersey Shore-accent. Op weg naar de kerk – waar hij wekelijks zijn zonden opbiecht – roept hij luidkeels op zondagsrijders. Voorts behoren uitgebreide fitness-sessies, discotheekbezoeken en familiediners tot zijn wekelijkse activiteiten en tussendoor wordt er uiteraard gretig naar porno gekeken. Héél gretig.

Zijn routineuze leventje wordt echter verstoord wanneer de weelderige vormen van Barbara Sugarman (Scarlett Johansson) zijn gezichtsveld kruisen in zijn favoriete nachtclub. Zij heeft zo haar eigen versie van porno, namelijk de afgrijselijke Hollywood-bullshit, waarin een fout beeld wordt opgehangen over alles wat met relaties te maken heeft. Wanneer Jon en Barbara een avondje naar de bioscoop gaan, krijgen zij – en wij – een trailer te zien voor Special Someone, een fictieve romantische komedie met Channing Tatum en Anne Hathaway. Een leuke toevoeging en uiteraard bedoelt om de spot te drijven met het genre. Het is echter exact het soort onzin dat vandaag of morgen in de zalen te zien is. Iets waar Gordon-Levitt zich met deze film wil van distantiëren.

Johansson gaat niets uit de weg om haar rol van gevoelige bimbo te vertolken en dat levert enkele geladen scènes op, terwijl ook Julianne Moore, als de oudere vrouw die Jon helpt om zijn ‘aandoening’ een plaats te geven, op haar gebruikelijke niveau speelt. DON JON kan makkelijk opgevat worden als een luchtige komedie, waarin gelachen wordt met Jersey Shore achtige figuren, maar de film heeft enkele (relatief) diepere lagen. Jon’s vader, gespeeld door Tony Danza, is hilarisch in zijn wit marcelekke, maar het personage is genuanceerd genoeg om niet compleet in het karikaturale te vervallen. Hetzelfde kan gezegd worden over moeder Glenne Headly en zus Brie Larson.

Gordon-Levitt’s kijk op de mannelijke seksualiteit en relaties blijft vrij oppervlakkig, maar zijn hoofdpersonage is nu eenmaal geen groot licht dat tot grootse inzichten zal komen. De overbodige levenslessen aan het eind nemen we er ook gerust bij, want algemeen gezien is DON JON een hoogst entertainende film. Een fris en komisch regiedebuut dat nooit stilvalt en een unieke visuele flair aan de dag legt.

Terwijl Jon kleine stapjes zet richting nieuwe inzichten, maakt Gordon-Levitt grote sprongen als filmmaker. Hij weigert op veilig te spelen en dat alleen al verdient een schouderklopje. Benieuwd waar hij volgende keer mee uitpakt.

4-ster