best-of-2013frances-ha-review

Regie: Noah Baumbach / Met: Greta Gerwig, Mickey Sumner, Michael Esper, Adam Driver, Michael Zegen… /  Genre: Komedie – Drama / Land: VS / Duur: 83 min.

“What do you do?”
“It’s hard to explain.”
“Because what you do is complicated?”
“Um, because I don’t really do it…”

 Frances, FRANCES HA

Volwassen worden, het leek een hele opdracht. Je kan er tegenop kijken en het bewust zo lang mogelijk uitstellen, maar vroeg of laat overkomt het je gewoon, al dan niet door toedoen van externe factoren. Het besef dat het eigenlijk niet veel meer inhoud dan op eigen benen staan en je verantwoordelijkheden nemen, is geruststellend, maar het idee dat je je goede oude leventje vaarwel zegt, kan behoorlijk angstaanjagend zijn. Dit innerlijke proces gebeurt vaak niet zonder slag of stoot. Zeker wanneer je vrienden één voor één de stap zetten en transformeren, terwijl jijzelf hopeloos achterop lijkt te hinken. Frances is zo iemand die om dergelijke redenen haar vrolijke leventje plots in vraag stelt. Is 27 jaar te oud om aan het echte leven te beginnen?

Frances (Greta Gerwig) is afkomstig uit Sacramento, maar heeft het helemaal naar haar zin in New York. Ze droomt, net als zovelen, van een artistieke carrière in de Big Apple. Centraal in het verhaal staat de relatie met haar beste vriendin, Sophie, met wie ze samenwoont. Al snel raken de twee elkaar uit het oog. Daardoor raakt Frances het beetje structuur dat ze had kwijt en trekt ze doelloos doorheen New York, opzoek naar een vaste uitvalsbasis. Hierbij leert ze een heleboel mensen kennen, vaak levensgenieters zoals zij, maar wanneer de ééne een serieuze relatie begint en de andere een vaste job, blijft ze als enige achter.

In Frances’ leventje is tegenstrijd troef. Ze werkt voor een dansgenootschap, maar zal door haar klungelige uitstraling nooit doorbreken. Ze is op zoek naar liefde, maar niet persé naar een vaste vriend. Bovendien is Sophie misschien niet die goeie vriendin die ze dacht te hebben, maar dat belet haar niet om de moed te laten zakken. Frances leeft van dag tot dag op en dit op haar eigen tempo. Aanvankelijk werkt haar joie de vivre aanstekelijk, maar geleidelijk aan kan je niet anders dan hopen dat ze haar naïviteit ooit kan ruilen voor een beetje maturiteit. Mocht ze wat orde op zaken stellen, dan zou ze haar dromen kunnen realiseren.

Greta Gerwig brak door toen regisseur Noah Baumbach (met wie ze nu een relatie heeft) haar caste voor het briljante GREENBERG, naast Ben Stiller. Haar spontaniteit had een verfrissend effect, waardoor ondergetekende op slag fan was. Gerwig’s rol in Woody Allen’s TO ROME WITH LOVE was veel te klein om haar capaciteiten in de verf te zetten, maar in FRANCES HA draait het om haar, en haar alleen. Het mag dan wel een kleine film zijn (onder 80 minuten zonder de aftiteling), hij is ontzettend goed en Gerwig draagt hem in haar ééntje. De dialogen, die ze samen met Baumbach schreef, zijn schitterend en de personages herkenbaar, op het pijnlijke af. Hilarisch zijn de Brooklyn hipsters waarbij Frances een tijdje logeert. Geobsedeerd door vintage spullen (van hun Eames stoelen tot hun collectie Ray Ban zonnebrillen) geven ze de indruk uniek en gesofisticeerd te zijn, terwijl ze kopieën van elkaar zijn. Ze bekijken Franse cinemaklassieker met Frances, die eigenlijk niet eens geïnteresseerd is in film. Alles wat we te zien krijgen is van toepassing op de huidige generatie twintigers, diegenen die met de smarphone in de hand door het leven stappen. Herkenbaar en uiterst grappig.

Een zowaar nog grotere charme komt van de keuze om deze prent in zwart-wit op te nemen. Met dezelfde liefde voor New York als Woody Allen’s MANHATTAN brengt Baumbach de stad in beeld, opzoek naar de plekjes die hem nauw aan het hart liggen. Het is duidelijk dat hij niet alleen verliefd is op zijn hoofdactrice, maar ook op de stad en de eindeloze mogelijkheden die er verborgen liggen. Met THE SQUID AND THE WHALE, MARGOT AT THE WEDDING en GREENBERG bracht Baumbach ons drie somberdere karakterstudies, maar in FRANCES HA zien we voor een keer een prettig gestoord personage, wiens leven nog moet beginnen en dus nog alle mogelijkheden voor zich heeft.

Verwar dit niet met een doorsnee romantische komedie. Of Frances al dan niet een man vindt is bijzaak en de humor is nogal subtiel. Bovendien kan ik me inbeelden dat de zwart-wit factor een afknapper is voor velen, maar eerlijk gezegd is dit Baumbach’s meest toegankelijke film. Het is zelfs één van de betere, een waar indie-pareltje met een feilloze Greta Gerwig.

4,5-ster
______________________________________________________________