Regie: Jan Verheyen / Met: Koen De Bouw, Johan Leysen, Veerle Baetens, Jo De Meyere, Vic de Wachter, …Genre: Drama / Land: BE Duur: 111 min. / Releasedatum: 9 oktober 2013

“Luc Segers heeft een bom gelegd onder het systeem en wij gaan die bom ontmijnen” – Procureur-Generaal, HET VONNIS

Jan Verheyen versus het systeem, ofwel HET VONNIS. De 13de langspeler van de regisseur die menig Vlaams cinefiel loves to hate, is een verdienstelijke rechtbankthriller geworden. Luc Segers (Koen De Bouw) heeft het allemaal, een succesvolle carrière die hem eerstdaags een positie als CEO zal opleveren in het bedrijf waar hij sinds jaar en dag aan de slag is, een knappe vrouw (Joke Devynck) en een gelukkig dochtertje (Nell Cattrysse). Zijn wereld stort echter in wanneer het trio het pad van Kenny De Groot (Hendrik Aerts) kruist, een gewetenloze recidivist die Lucs vrouw in een vlaag van zinloos geweld vermoordt en er onrechtstreeks voor zorgt dat ook dochterlief het leven laat door een aanrijding. Alsof het allemaal nog niet erg genoeg is, komt de dader nadien vrij door een procedurefout.

De verontwaardiging bij het volk is groot, maar dat is niets in vergelijking met de woestheid die Luc zienderogen in een schim van zichzelf doet transformeren. Hij is vastberaden om het recht in eigen handen te nemen en na een korte stalkperiode schiet hij zijn pas aangeschafte wapen leeg op De Groot, die tussen gevangenisverblijven in bij kluste in een buurtgarage. Daar eindigt het echter niet voor Luc Segers. Hij wil voor het hof van assisen verschijnen en voor moord berecht worden en daarmee het gerechtssysteem aanvallen dat hem in de steek liet.

Koen De Bouw speelt Segers met ingetogenheid en dat vergroot de impact van de weinige momenten waarop hij zijn kalmte verliest. Zijn beklag tegen Chris Lomme in één bepaalde scène na de bekendmaking van de procedurefout behoort dan ook tot het betere werk van de 49-jarige acteur. Ook Johan Leysen en Veerle Baetens, als de advocaten van respectievelijk Segers en De Groot, zijn uitstekend. Hun eindpleidooien vormen een krachtig, maar evenwichtig slot en sommen op wat regisseur Jan Verheyen aan het publiek wil meedelen.

Verheyens scenario mag dan wel te gedetailleerd zijn om volkomen naturel over te komen (de minister die nog even dient uitgelegd te worden waarom de gevangenissen precies vol zitten, etc.), de materie is dermate interessant dat hij zijn publiek allicht nooit zal verliezen. Ook de “één week later”-toestanden mochten gerust achterwege worden gelaten daar elke halfaandachtige kijker de niet genezen wonde op Sergers’ hoofd zal zien. Het zijn enkele storende punten, maar niets dramatisch.

Buiten de rechtszaal komt de knappe fotografie (met dank aan Frank Van den Eeden) helemaal tot zijn recht. Het sobere, blauwgrijze kleurenpalet levert een grauwe en passende sfeer op. Tussen de muren van de rechtszaal is het visueel echter veel minder interessant. Gelukkig werd de moord op De Groot tussen de pleidooien gemonteerd en kon de schwung er alsnog in gehouden worden.

Voor een film die een bom onder het systeem wil leggen is HET VONNIS eigenlijk nog te braaf. Het hypergeweld waarmee de film opent is zelden gezien in de Belgische cinema, maar verder dan een opsomming van de feiten gaat Verheyen niet.

3-ster