Regie: Jeff Wadlow / Met: Aaron Taylor-Johnson,  Chloë Grace Moretz,  Christopher Mintz-Plasse, Jim Carrey … / Genre: Actie – Komedie / Land: VS – VK / Duur: 103 min.

“Try to have fun. Otherwise, what’s the point?” Colonel Stars and Stripes, KICK-ASS 2

Kick-Ass en Hit Girl, de “realistische”, gemaskerde misdaadbestrijders uit KICK-ASS zijn terug in een sequel die fans van het eerste deel niet zal teleurstellen. Daar waar het origineel als een gewelddadige, maar frisse wind door het superheldenlandschap raasde, doet het vervolg weinig meer dan nieuwe personages toevoegen en het geweld opdrijven. Op grote verrassingen hoef je dus niet zitten wachten. Waar een uitstekende Nicolas Cage de grote naam was in deel één, werd ditmaal een even uitstekende Jim Carrey ingezet. De rol van showsteler Chloe Grace Moretz is deze keer evenwaardig aan die van de protagonist uit de titel, gespeeld door Aaron Taylor-Johnson. Een goede keuze, want geef toe, Hit Girl schopt meer reet dan Kick-Ass. Nieuwkomer Jeff Wadlow, die regisseur Matthew Vaughn verving, ging dus voluit voor de fun-factor, een riskant, maar uiteindelijk geslaagd opzet. Veel meer dan een hele boel brutaal plezier hadden we niet verwacht, en dat is precies wat we kregen.

Na de gebeurtenissen uit de vorige film, besloten tientallen geïnspireerde burgers om zichzelf een misdaad-bestrijdend alter ego aan te meten. Kick-Ass besluit op zijn beurt om samen met hen in zee te gaan onder de groepsnaam Justice Forever. De enige uit de kliek met enige ervaring is Colonel Stars and Stripes (Carrey), een ex-crimineel die zich heeft bekeert. Carrey – bijna onherkenbaar met kaakprothese – speelt zijn rol op een atypische manier die bij de kijker net genoeg wantrouwen tegenover zijn oprechtheid opwekt om zijn personage zo interessant mogelijk te houden. Knap werk. Tegelijkertijd zien we hoe Chris D’Amico (Christopher Mintz Plasse) een leger van ongure figuren uit de onderwereld klaarstoomt om wraak te nemen op Kick-Ass (hij knalde D’Amico’s vader in stukken met een bazooka in deel één). Onder de naam The Motherfucker (en met zijn moeder’s SM-outfit aan) laat hij een spoor van vernieling na in zijn zoektocht naar onze groen-gele held. Daarbij vallen vele en soms onverwachte slachtoffers.

Hit Girl krijgt zoals gezegd een groter aandeel in deze film. Haar voogd, Marcus (Morris Chestnut), eist dat ze haar superheldenbestaan opgeeft en aandacht besteedt aan school en alles wat daarbij komt kijken; liefdesperikelen en veel drama met enkele populaire meiden. Het biedt een leuk subplot dat zijn climax bereikt tijdens een scène die te gortig is voor woorden. Laat het dus duidelijk zijn voor zij die de vorige prent niet zagen: dit is géén film om met kinderen te zien. De kleurrijke pakjes zijn slechts een vermomming voor de enorme hoeveelheid bruut geweld dat van het scherm spat.

Hoewel KICK-ASS 2 zijn gouden momenten heeft, is het verhaal zelf ongefocust en zijn er een paar elementen die gewoon niet werken. De comic book tekstkadertje, die het origineel zo verrassend leuk maakten, lijken ditmaal niet op hun plaats en daarom geforceerd. Bovendien valt de slotscène in The Motherfucker’s hangaar wat tegen. Doe toch iets meer met die haai! Enfin, deze film neemt zichzelf ten minste niet serieus, zoals vele blockbusters dat deze zomer wel deden.

Deze is minder memorabel als deel één, maar hoogst entertainend en vooral bijzonder grappig… Als je tegen een spatje bloed kan.

3,5-ster