Regie: Hirokazu Koreeda / Met: Masaharu Fukuyama,  Machiko Ono,  Yôko Maki, … / Genre: Drama / Land: Japan / Duur: 120 min. / Releasedatum: 18 december 2013 

Wat heeft Hirokazu Koreeda na eerdere successen als ‘Nobody Knows’ en ‘Still Walking’  nog meer te bieden? ‘Like Father Like Son’ is zijn antwoord. De Japanse regisseur en screenwriter liet zijn aandacht deze keer vallen op een wel heel bijzondere problematiek: het al dan niet per ongeluk verwisselen van baby’s bij hun geboorte in het ziekenhuis. Iets wat we in onze contreien in de 21e eeuw gelukkig zelden tot nooit meer tegenkomen, maar wat doe je als ouder als het je toch overkomt? Hou je het kind dat je als je eigen vlees en bloed hebt opgevoed of ‘ruil’ je het voor je eigen DNA? Deze vraag staat centraal in het boeiende ‘Like Father Like Son’.

Ryota is een gedreven zakenman voor wie discipline en succes waardevoller zijn dan ontspanning en plezier. Hij heeft het dan ook niet makkelijk met de wetenschap dat zijn zesjarige zoon, Keita, iemand is die deelnemen belangrijker vindt dan winnen. Bovendien beschikt zoonlief niet over de kwaliteiten van zijn vader, tot diens grote teleurstelling. Keita’s moeder heeft het hier allemaal veel minder moeilijk mee. Integendeel, zij is blij dat hun zoon een lieve en beleefde jongen is, iets wat hij volgens beide ouders van zijn moeder geërfd heeft. Wanneer het koppel echter te weten komt dat Keita niet hun biologische zoon is, maar bij de geboorte verwisseld werd, stort hun wereld in.

Op een zen-tempo kruipt deze, haast documentaire-achtige, film vooruit, maar dat neemt niet weg dat Koreeda zijn publiek weet te raken. Het knappe camerawerk heeft hier zeker een aandeel in, maar wat vooral opviel waren de acteerprestaties, in het bijzonder die van de kinderen. Hun gezichten laten allicht niemand onberoerd.

Belangrijk zijn ook de verschillende reacties tussen mannen en vrouwen in deze situatie. Daar waar de man meer naar de bloedlijn lijkt te kijken, vindt de vrouw de emotionele band belangrijker. Uiteraard speelt de Japanse ‘patriarchische’ cultuur, die de regisseur lijkt te bekritiseren, hier ook wel een belangrijke rol. ‘Like Father Like Son’ zet je in elk geval aan tot nadenken, zowel tijdens als na de film.

4-ster