Regie: Michael Bay / Met: Mark Wahlberg, Dwayne Johnson, Anthony Mackie, Tony Shalhoub, Ed Harris, Bar Paly, Peter Stormare … / Genre: Actie – Misdaad – Komedie / Land: VS  / Duur: 129 min. / Releasedatum: 4 september 2013

“Jesus Christ himself has blessed me with many gifts, one of them is knocking someone the fuck out!” – Paul Doyle, PAIN & GAIN

BAD BOYS en THE ROCK behoren tot de favoriete ’90’s actiefilms van deze schrijver. Wanneer het nieuws aanbrak dat de reeds hyperkinetische lens van regisseur Michael Bay voor de eerste keer in 8 jaar niet zou verzadigd worden door rondspetterende computereffecten (zie TRANSFORMERS-trilogie) of een melig liefdesverhaal (zie PEARL HARBOR en ARMAGEDDON), was daar plots een tikkeltje hoop op een terugkeer naar de vorm van vroeger. Jammergenoeg is “terugkeer” geen juist woord voor wat we in PAIN & GAIN voorgeschoteld krijgen. Entertainend is ie best, maar het gevoel dat hier meer mee te doen was neemt al snel de bovenhand. Gelukkig biedt Bay ons met Mark Wahlberg en Dwayne Johnson twee aangename figuren die als razende stieren te keer gaan om de Tony Montana van de jaren negentig te worden. Zij zijn een stel krankzinnige bodybuilders die hun slachtoffers ontvoeren, uitbuiten en in stukken snijden. Oh, en ergens op het einde wordt ook gezegd dat zulk gedrag eigenlijk niet door de beugel kan.

PAIN & GAIN is – zoals de tussentitels ons om de haverklap melden – gebaseerd op een vreemd, maar waargebeurd verhaal. De film is ook doorspekt met voiceovers, op het storende af. In 1994 was Danny Lugo (Wahlberg) een hardwerkende fitnesstrainer in Miami, wiens fysieke perfectie niet overeenkwam met die van zijn bankrekening. Hij gaat naar lezingen van  motivatiesprekers, maar kan zijn eigen toekomst niet verzekeren. Tot hij in de gym een nieuwe klant over de vloer krijgt: de arrogante, maar steenrijke Victor Kershaw (Tony Shalhoub). Danny besluit met behulp van twee andere spierbundels (Dwayne Johnson en Anthony Mackie) om de man te kidnappen en hem van zijn geld te ontdoen. Het plan gaat uiteraard compleet de mist in en Kershaw weigert enige medewerking. Bovendien kan het trio zich alles behalve gedeisd houden, zelfs wanneer ze eindelijk toegang tot zijn centen hebben gekregen. Op de koop toe komt ook Ed Harris als privédetective zich moeien.

Bay voert deze personages echter te vaak op als karikaturen. Het verhaal op zich had volstaan. Alleen Wahlberg (in een gelijkaardige, naïeve rol als die van pornoster Dirk Diggler in BOOGIE NIGHTS)  en Johnson (als een goedaardige, Christelijke kleerkast met een cocaïneprobleem) weten zich ietwat menselijk op te stellen en bieden een minimum aan diepgang.

Dit is een bescheiden komedie naar de normen van Michael Bay, maar een geschifte mastodont voor iemand anders. Ondanks enkele geslaagde momenten is het grote probleem van PAIN & GAIN dat de film geen blijf weet met zijn adrenaline. Van de permanent ratelende voiceovers tot de constant schreeuwende personages, het voelt na 2 uur en 10 minuten aan als een zware dumbbell op het aangezicht.

3-ster