Regie: Antonio Campos / Met: Brady Corbet, Mati Diop, Constance Rousseau, Lila Salet … / Genre: Drama – Thriller / Land: USA – FR / Duur: 101 min.

“Can I just look at you?” – Simon, SIMON KILLER

Deze studie van een Amerikaanse psychopaat in Parijs, biedt een nauwkeurig gemaakte kijk op lelijkheid en brutaliteit. Dit is het soort film dat sommigen zal  fascineren en anderen zal afstoten. Regisseur Antonio Campos (AFTERSCHOOL) deinst voor niets terug om zijn publiek een ongemakkelijk gevoel te bezorgen, zij het door de expliciete seksscènes of de moeilijk te doorgronden, innerlijke ontwikkelingen van de personages. Brady Corbet speelt Simon, een jonge kerel zonder gevoelens, opzoek naar zichzelf in de Franse hoofdstad. Dat blijkt echter geen makkelijke opgave en wanneer hij zichzelf lijkt gevonden te hebben, blijkt het bovendien geen aangename verschijning.  SIMON KILLER is een rauwe film rond een hoogst onaangenaam hoofdfiguur, maar de beheerste manier waarop Campos de spanning opbouwt, zuigt ons volledig in het verhaal.

In Parijs vertelt Simon verschillende mensen over zijn studies en over hoe zijn eindwerk over de relatie tussen het oog en de hersenen gepubliceerd werd. Hij geeft een slimme en mysterieuze indruk en dat ontgaat de lokale meisjes niet, al werkt zijn ongeduld eerder afstootwekkend. Zijn recente en tumultueuze breuk met zijn vriendin in de VS komt ook aan bod in zijn gesprekken. Wat er precies gebeurde komen we niet te weten, maar kan het een reden zijn voor zijn vreemd gedrag? Binnenkijken bij Simon is aartsmoeilijk. Regisseur Campos maakt het dan ook quasi onmogelijk door het gezicht van zijn hoofdpersonage bewust achter objecten te kadreren of door hem vaak langs de achterkant in beeld te brengen. Simon flirt erop los en lijkt eerder het slachtoffer van een gebroken hart, maar de dreigende muziek en uiteraard ook de titel sluiten niet uit dat er een duistere kant verborgen zit achter zijn alledaagse uiterlijk.

Wanneer hij bevriend raakt met prostituee Victoria (Mati Diop), met wie hij een ongezonde seksuele relatie begint, komen de eerste echte signalen naar boven die erop wijzen dat we te maken hebben met een schijnheilige kerel. Simon betrekt Victoria bij een plan om haar met klanten te filmen en deze achteraf te blackmailen. Geen goed idee, zo blijkt.

Met de seksscènes hoopt Campos een ongemakkelijke sfeer te creëeren en dat lukt; geen gloeiende kleuren of genietende gezichten te bespeuren. Daarentegen krijgen we vaak bizarre lichtpatronen op het scherm die ons willen meelokken naar dezelfde geestestoestand als die van Simon. Vreemd genoeg lukt dat ook – als je ervoor openstaat.

Genieten is een woord dat hier niet van toepassing is, maar dat wil Campos ook niet bereiken. Hij wil de donkere kanten van zijn personage ontdekken en de manier waarop hij dat doet kunnen we gerust als bewonderenswaardig beschouwen.

De plot gaat niet bepaald vooruit, maar de verschillende wendingen in het verhaal zijn minder belangrijk als die binnenin bij Simon. Daarom zullen sommige kijkers zich misschien niet beloond voelen aan het einde, want van losse eindjes aan elkaar knopen wil deze filmmaker niets weten. De eindscène is er nochtans ééntje om koude rillingen van te krijgen.

SIMON KILLER is een experimentele film – zonder abstracte toestanden – die speelt op de zintuigen en ons eerder in een bepaalde toestand wil brengen dan ons een verhaal wil vertellen. Missie volbracht.
___________________________________________________________

4,5-ster