best-of-2013

Regie: Sarah Polley / Met: Sarah Polley, John Buchan,  Joanna Polley,  Mark Polley … / Genre: Documentaire / Land: Canada / Duur: 108 min.

Love is short but forgetting is so long  –  Michael Polley/Pablo Neruda, STORIES WE TELL

Filmmaakster/actrice Sarah Polley ontdekte dat sommige, persoonlijke familieverhalen geen steek hielden, terwijl ze haar opmerkelijke documentaire STORIES WE TELL – waarin haar eigen familie centraal staat – opnam. De film ontplooit zich als een liefdesbrief voor haar naasten, maar verrassing voor de kijker loert om de hoek.

De Canadese (bekend van haar werk als actrice in de DAWN OF THE DEAD remake en MR. NOBODY en als regisseuse van AWAY FROM HER en TAKE THIS WALTZ) neemt een nieuwe richting met dit non-fictie werk en voert daarmee iets uniek ten tonele; echte, goed bewaarde familiegeheimen. Ze zet haar familieleden voor de camera en laat haar vader, Michael, het hele verhaal vertellen. De enige uitzondering is Polley’s moeder, Diane. Zij stierf aan de gevolgen van kanker, twee dagen na Sarah’s elfde verjaardag en is de rode draad doorheen het verhaal. We zien haar in oude home-video beelden – althans zo lijkt het – terwijl de vraag zich stelt of Michael weldegelijk Sarah’s biologische vader is.

stories-we-tell-polley

Op een speelse manier wordt er dieper gegraven in het verleden van de Polley’s. Vrienden en kennissen komen uitgebreid aan bod en samen trachten ze de puzzelstukken in mekaar te passen. Noem het gerust de vuile was buiten hangen, maar eigenlijk sleurt deze documentaire ons mee in iets dat in essentie onze zaak niet is, maar dat de kijker aanzet tot nadenken. Ook over onze eigen familie.

Aan de hand van een heleboel feilloos gemonteerde 8mm beelden uit het familiearchief zien we hoe Michael en Diane op professioneel en persoonlijk vlak met elkaar omgingen in de jaren ’70. De home-video’s zijn zo accuraat dat het al snel verdacht lijkt, maar later wordt duidelijk dat sommige van deze beelden in scène werden gezet, met acteurs die wel heel erg lijken op Polley’s ouders. Voel je echter niet bedrogen, het draagt allemaal bij tot de manier waarop de filmmaakster dit verhaal wil brengen.

stories-we-tell-review

Met STORIES WE TELL laat Polley niets aan het toeval over en daarom lijkt de authenticiteit van sommige momenten misschien dubieus, maar het staat allemaal in het teken van haar visie. En die houdt stand tot het einde, wanneer blijkt dat haar manier van monteren niet de waarheid achterhield, maar de kijker aan het scherm vastkluisterde.

Het uitgangspunt van de film toont aan dat verhalen of herinneringen vaak subjectiever zijn dan hoe het in werkelijkheid gebeurde. Aan de hand van talloze anecdotes, verteld door verschillende personen met een verschillend standpunt, komen we te weten hoe de vork in de steel zat ten huize Polley en daarbuiten. Of toch niet helemaal? Het is een complex terrein, waar Sarah Polley zich in begeeft en dat alleen al verdient applaus, maar wat ze uiteindelijk afleverde is zowel voor haar als de kijker een uiterst bevredigend werk.

4-ster
______________________________________________________________