the-bling-ring-review

VS
90 min
Regie: Sofia Coppola
Met: Emma Watson, Israel Broussard, Katie Chang, Claire Julien, Georgia Rock, Leslie Mann, Gavin Rossdale…
Genre: Misdaad / Drama

” Let’s go shopping”
– Rebecca, THE BLING RING

THE BLING RING, Sofia Coppola’s nieuwste prent, is een bijzonder oppervlakkig ogende, maar – op een vreemde manier – fascinerende reconstructie van de misdaden van de zogenaamde “Bling Ring” uit 2008 en 2009. Dat is een groepje onnozele, verwende tieners uit Calabasas – één van de betere wijken uit de San Fernando Valley in LA – die bekend werden door zo’n 3 miljoen dollar aan juwelen en kleding te stelen uit de huizen van jonge Hollywood beroemdheden als Paris Hilton, Megan Fox en Orlando Bloom. Met THE BLING RING keert Coppola opnieuw terug naar het gepriviligeerde wereldje dat ze ook in films als LOST IN TRANSLATION, MARIE ANTOINETTE en SOMEWHERE onderzocht.

Daar waar we in bovengenoemde prenten echter het leven door de ogen van de beroemdheden voorgeschoteld kregen, zien we de personages uit THE BLING RING vanuit ons eigen perspectief. Zij zijn aanvankelijk geen beroemdheden, maar ordinaire tieners met rijke ouders, ziekelijk geobsedeerd door het reilen en zeilen van bekend Hollywood. Het zestal (Rebecca, Marc, Nicki, Sam, Chloe en Emily) woont bij mama en papa in de chique buitenwijken van LA, gaan naar de hoge school en hebben alles wat hun hartje begeert (alleen Marc, de enige kerel in de groep, moet het met wat minder stellen). Hun domme gedrag wordt verduidelijkt door de manier waarop Sam en Nicki’s moeder (Leslie Mann) hen thuisonderwijs geeft door lessen te trekken uit de bestseller “The Secret”.

De tieners leiden hun leventje voornamelijk via Facebook. Op feestjes fotograferen ze zichzelf liever dan te communiceren en als er dan al eens gepraat wordt gaat het over de laatste nieuwtjes uit mode- en roddelbladen. Je moet over stalen zenuwen beschikken om hen ongeïrriteerd bezig te zien, vooral omdat Coppola hun onzin zo uitgebreid in beeld brengt. Ze filmt echter de realiteit en haar aanpak wekt op die manier iets los bij de kijker.

Verblind door de buitensporige luxe waarin de lokale beroemdheden baden, beslissen leider Rebecca en rechterhand Marc op een avond een kijkje te nemen in de villa van Paris Hilton, nadat deze gespot is in een andere staat. Veel moeite moeten ze daar niet voor doen; haar adres blijkt in het eerste Google-resultaat te staan en de sleutel ligt gewoon onder de deurmat. Wanneer ze merken hoe makkelijk en ongestraft ze te werk kunnen gaan, gaat de bal aan het rollen. Al snel brengen ze hun vrienden mee en spenderen ze meer tijd in Hilton’s bizarre woonst, een surrealistisch labyrint van kitch. De blonde erfgename stelde haar huis overigens ter beschikking voor de opnames van deze film. Aan authenticiteit geen gebrek. Elke kamer staat nokvol met onbetaalbare spullen, in die mate dat de jongeren besluiten dat hier en daar iets meejatten geen zware misdaad kan zijn.

Emma Watson-the-bling-ring

Zoals vaker houdt Coppola haar oordeel achterwege, maar wie goed kijkt, zal lichte, sociale commentaar bespeuren (zo kleven de woorden ‘Life Nature Love’ op de muur van de kamer van één van de meiden, terwijl ze omrind zijn door een collage van handtassen en schoenen en bevat Hilton’s huis een zelfportret waarop ze een T-shirt draagt met het opschrift “Can You Afford Me?”). Het uitblijven van een concreet en tastbaar, kritisch standpunt van de filmmaker is misschien de grootste misstap in deze film. Coppola’s vorige werken hebben een gelijkaardige aanpak, maar de gebeurtenissen uit THE BLING RING smeken om meer satire. Toch weet ze met haar oppervlakkigheid te intrigeren. De feiten zijn overigens misschien te licht om keiharde oordelen te vellen. Deze tieners zijn geen misdadigers, maar miskweekte, verwende nesten. Of dit aangename cinema oplevert is een ander paar mouwen.

Ontegensprekelijk is de razendknappe cinematografie van de grote Harris Savides (die tijdens de opnames overleed en werd vervangen door Chris Blauvelt). De lange buiten- scène waarin enkele tieners hun weg door het huis van één van hun slachtoffers banen is schitterend. Gedurende het eerste uur lijkt het visueel alsof we de personages volgen vanuit dezelfde, dromerige roes waarin ze zich zelf bevinden (benadrukt door de originele webcam-tussenscène waarin Marc dansend een hasjpijpje rookt). Het onderstreept hun surrealistische gedachtengang waardoor hun ondernemingen een logische zaak lijken. De genialiteit van de cinematografie wordt pas duidelijk als de beeldwaliteit verandert wanneer het groepje geklist wordt en ze met de realiteit geconfronteerd worden. Plots oogt alles heel echt.

THE BLING RING behoudt zich tot de feiten en brengt een realistisch portret van jongeren met onrealistische ideeën. Coppola doet dat op haar bewonderenswaardige, eigenwijze manier maar wisselt de sterke punten te vaak af met repetitieve momenten, terwijl haar bedoelingen nooit duidelijk worden. Eerder dit jaar bracht Harmony Korine met zijn SPRING BREAKERS een over the top versie van een gelijkaardig concept. Hij kon zijn personages net genoeg uitvergroten om een duidelijk standpunt te maken en dat leidde tot een veel beter eindresultaat. Het zal echter Coppola’s film worden die aan de volgende generatie zal getoond worden om nauwkeurig te illustreren hoe het eraan toeging in de semi-virtuele wereld van de celeb-aanbiddende jeugd tijdens het begin van de 21ste eeuw. Een tijd waarin het woord “privacy” reeds lang zijn betekenis verloren heeft.

3-ster