Regie: Peter Jackson / Met: Ian McKellen, Martin Freeman, Evangeline Lilly, Orlando Bloom, Benedict Cumberbatch … / Genre: Avontuur – Fanstasy / Land: VS – Nieuw Zeeland / Duur: 161 min. / Releasedatum: 12 december 2013 

THE HOBBIT: THE DESOLATION OF SMAUG is op zowat elk vlak een verbetering tegenover het eerste deel van Peter Jackson’s driedelige adaptatie van J.R.R. Tolkien’s geliefde creatie. De regisseur begon zijn Hobbit-trilogie vorig jaar aan een slaperig tempo en testte het geduld van zowel fans als nieuwkomers met die eindeloze diner-scène, die aanvoelde als een film op zich. Maar de “onverwachte reis” staat deze keer centraal, en dat wekt hopen energie en amusement los.

Deel twee is bijna volledig toegewijd aan de gevaarlijke expeditie van Bilbo Baggins (een prima Martin Freeman) en 13 dwergen – samengebracht door tovenaar Gandalf (Ian McKellen) – met als doel om Thorin Oakenshield (Richard Armitage) zijn rechtmatige plaats als monarch van het ondergrondse rijk Erebor te bezorgen. Hoewel het gevaar om elke hoek loert is er één vijand waar ze extra voorzichtig mee zullen moeten omspringen: Smaug (met de heerlijke stem van Benedict Cumberbatch), een kolossale draak die hun oom Dagobert-achtige schatkamer als slaapkamer gebruikt.

Jackson en zijn co-schrijvers – waaronder Guillermo del Toro – hebben het reisgezelschap van deel één uitgebreid door Legolas (Orlando Bloom) uit de Rings-trilogie te rekruteren en door het bedenken van een (noodzakelijk) vrouwelijk personage in de vorm van Tauriel (Evangeline Lilly); een sexy boogschutter die op alle aandacht van Legolas kan rekenen maar zelf geïnteresseerd is in Kili (Aidan Turner), één van Thorin’s kompanen. Tolkien gaf zelf geen moer om romantische subplots, dus de bevestiging van enige seksuele aantrekkingskracht is in deze context een radicale, maar welgekomen beslissing van de schrijvers.

Op visueel gebied worden we opnieuw verwend. Je merkt natuurlijk dat het leeuwendeel met de computer werd gegenereerd, maar het werkt wel. Sterker nog, alles oogt behoorlijk indrukwekkend. Kleinigheden zoals het gebruik van GoPro camera’s in sommige shots mochten naar mijn mening zelfs mogen schrappen, want het verschil in beeldkwaliteit is opvallend groot.

THE DESOLATION OF SMAUG is een razendentertainende film en garandeert het soort spanning dat we van een avontuur in Midden-Aarde verwachten. Op geen enkel moment valt de prent stil, ondanks de gebruikelijke, lange speelduur van twee uur en veertig minuten. Peter Jackon bevestigt dat zijn films niet zomaar in blockbusterland thuishoren, maar dat hij buiten categorie speelt, naast mannen als Spielberg en Lucas.

4-ster