mirror-cover

45-ster

Regie: Evan Glodell | Met: Evan Glodell, Tyler Dawson, Jessie Wiseman… | Genre: Actie – Drama – Romance | Land: VS | Duur: 106 min |

 

“Lord Humungous cannot be defied”, maar het vergt wel heel wat om te worden zoals hem. Dit moet zowat de kortst mogelijke synopsis van Bellflower zijn. In acht hoofdstukken laat deze film uit 2011 zien wat de prijs is die hoofdpersonage Woodrow (Evan Glodell) betaalt om dat doel te bereiken. Die Glodell is eveneens de schrijver en regisseur van de film, en hij slaagt erin om met een bijzonder klein budget een dijk van een actiefilm af te leveren.

Beste vrienden Woodrow en Aiden (Tyler Dawson) leven in Bellflower, een buitenwijk van Los Angeles, en zijn de enige twee leden van de ‘Medusa’ bende. Het grootste deel van hun tijd spenderen ze aan het maken van een vlammenwerper zoals ook Humungus, de leider van de ‘Marauders’ in de actiefilm Mad Max 2: Road Warrior, die heeft. Daarnaast drinken de twee vooral heel wat liters bier en proberen ze vrouwen te versieren. Wanneer de verlegen Woodrow tijdens een avondje uit Milly (Jessie Wiseman) leert kennen, raapt hij al z’n moed bij mekaar om haar uit te vragen. Al snel raakt Woodrow verliefd op Milly en maakt hij haar zelfs lid van Medusa.

Tot hier kan Bellflower klinken als de zoveelste zeemzoete romantische komedie, maar wanneer Milly wordt betrapt met haar huisgenoot Mike (Vincent Grashaw) krijgt de film wel een zeer donkere twist. In een vlaag van razernij springt Woodrow op z’n moto en al even snel wordt hij weer onderuit gehaald door een tegenligger. Wat volgt zijn psychoses en waanbeelden die telkens weer leiden tot de ondergang van diegenen rondom hem. Dat alles speelt zich vooral af in hoofdstuk 7 ‘Nobody Get’s Out of Here Alive’ en is meteen ook het meest intense hoofdstuk van de hele film. In tussentijd sleutelt Aiden verder aan de oude Ford Mustang Muscle Car die hij kocht voor z’n goeie vriend en klaarstoomt voor de apocalyps.

Fantasie en realiteit staan in constante wisselwerking met mekaar in Bellflower. Dat gegeven wordt op een unieke wijze in beeld gebracht door het dromerige camera-effect dat cinematograaf Joel Hodge wist te creëren en waarvoor hij nipt de duimen moest leggen voor het veel duurdere The Artist op het Independent Spirit Film Festival. Alsof er een dikke laag smog in de lucht hangt waar de felle zon niet doorheen raakt, gaat de film voort en wordt het effect alsmaar sterker. Op die manier voelt het aan alsof de zon snel door de aarde zal gaan branden en de wereld zal vergaan. In werkelijkheid ligt de apocalyps echter al in het verleden en is dit een verhaal over leren omgaan met een gebroken hart.

Bovendien is het ongelofelijk hoe innovatief Glodell en z’n crew zijn geweest in het maken van de ‘special effects’. Glodell stak de gebruikte vlammenwerper zelf in mekaar en monteerde eigenhandig de ‘Medusa Car’. Op een gegeven moment werd er zelfs geschoten op een propaantank om een explosie te krijgen, hetgeen een van de meest gevaarlijke shots in de filmgeschiedenis wordt genoemd. 
Muziek is dan weer van de hand van Jon Keevil, die met zijn melancholische teksten het plaatje compleet maakt. Maar ook muziek van Johnny Jewel’s band Chromatics, die de soundtrack van Ryan Gosling’s Lost River verzorgde, werd gebruikt.