mirror-cover

4-ster

Regie: Merlin Dervisevic | Met: David Richmond-Peck, Bernadette Saquibal, Michelle Harrison … | Genre: Sci-fi – Thriller | Land: Canada | Duur: 95 min |

Goed nieuws voor zij die de schoonheid van een nachtmerrie weten te vatten, want vrij recent kon Cruel & Unusual worden toegevoegd aan het soort lijstje waar onder meer Eraserhead, Jacob’s Ladder en The Machinist op zijn terug te vinden: hoe te ontsnappen uit een nachtmerrie. Het is ook de hamvraag in deze film van Merlin Dervisevic. En hoewel Cruel & Unusual pas Dervisevic’ langspeelfilmdebuut is, beantwoordt hij deze met veel flair en oog voor detail.

Edgar (David Richmond-Peck) – die wat weg heeft van Philip Seymour Hoffman zaliger, maar het best valt te vergelijken met Peter Griffin uit de animatieserie Family Guy – houdt er vanuit het gevoel te min te zijn voor zijn Filippijnse vrouw Maylon (Bernadette Saquibal) een nogal bezitterig gedrag op na. Zoveel als mogelijk probeert hij zelf haar leven zowel financieel als relationeel te sturen. Toch belet dit Edgar er niet van dat de achterdocht toeneemt, en beetje bij beetje raakt hij verstrengeld in een web van illusies.

Die waan wordt door Dervisevic voorgesteld als een instituut voor moordenaars, waarin aanvaarding door middel van gezamenlijke praatsessies de enige weg naar buiten is. Wanneer Edgar echter enkele zaken begint te overdenken, raakt hij ervan overtuigd dat hij daar helemaal niet op zijn plaats zit. Via een keldergat weet hij te ontsnappen om zo tot de waarheid te komen en het lot van zichzelf en anderen te wijzigen. Het zijn de gangen van het psychiatrische Riverview Hospital te Canada die hiertoe dienst deden en mede deze scènes het gepaste horrorgehalte geven.

Ondanks dat Cruel & Unusual heel wat leuke visuele effecten telt, is er niets baanbrekend te bespeuren. Zo zagen we Michel Gondry al gelijkaardige dingen tonen in bijvoorbeeld Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Dat op zich doet evenwel niets af aan de originaliteit van het verhaal, waarin symboliek en surrealisme een pertinente plaats kregen toebedeeld. Bovendien zorgen de keuze van kleuren, decors en shots, in combinatie met een oog voor het kleinste detail, dat je je als kijker in een donkere Wes Anderson-film gaat wanen.