mirror-cover

4-ster

Regie: François Ozon | Met: Isabelle Carré, Louis-Ronan Choisy, Pierre Louis-Calixte… | Genre: Drama | Land: Frankrijk | Duur: 88 min |

Eenvoud siert, wordt wel eens gezegd, en bij het bekijken van de films van  de Franse regisseur François Ozon, blijkt steevast dat dit niet gelogen is. Zijn handelsmerk? Een goed verhaal. Ozon is in de eerste plaats schrijver en film is zijn medium om zijn verhalen aan de man te brengen. Dialogen en gebeurtenissen tussen mensen wakkeren de nieuwsgierigheid aan, om te resulteren in een boeiende plot. In Dans La Maison (2013) lijkt Ozon zichzelf wel te reflecteren op zijn hoofdpersonage, de jonge schrijver Claude Garcia (Ernst Umhauer). Claude is net zoals Ozon een natuurtalent, maar zelfs voor hem is een gepast einde bedenken een moeilijke opgave. Bovendien kent de regisseur met een gemiddelde van één langspeelfilm per jaar sinds 1999 ondertussen een indrukwekkend, Woody Allen-esque cv.

Ook Le Refuge (2009) was een bevestiging van de bovengenoemde zegswijze. Het ‘toevluchtsoord’ uit de titel bevindt zich aan de Baskische kust en is de plek waar de zwangere Mousse (Isabelle Carré) zich heeft teruggetrokken na de dood van haar vriend Louis (Melvil Poupaud). Kwaad en vooral bang voor wat komen zal, probeert zij er haar gedachten op een rijtje te zetten. De rust en kalmte doen haar duidelijk goed en stilaan begint ze ervan te dromen om het huis waarin ze verblijft op een dag zelf te kopen.

Wanneer enkele maanden later Louis’ broer, Paul (Louis-Ronan Choisy), er voor een tijdje zijn intrek neemt, raakt Mousse aan hem gehecht. Hij doet haar denken aan Louis en hoe langer zijn aanwezigheid, hoe meer twijfels er in haar hoofd binnensijpelen. Tussen hen ontstaat een mysterieuze relatie die, na haar hoogtepunt te bereiken, eindigt in het vertrek van Paul. Na de bevalling komt Paul Mousse bezoeken in het ziekenhuis. Met die verrassing is zij door het dolle heen, maar wanneer ze even later een sigaret gaat roken, doet ze het onverwachte…

Dit script mag dan nog mede geschreven zijn met Mathieu Hippeau, het sfeertje dat Ozon door middel van zijn regiestijl weet te creëren, is behoorlijk uniek. Als zijnde een verboden liefdesverhaal brengt de komst van Paul een zekere spanning met zich mee die zich steeds verder opbouwt. Uiteraard komt alle lof hiervoor ook toe aan de twee hoofdrolspelers. De muziek werd overigens door Choisy zelf verzorgd, die een van zijn songs begeleid op piano op het doek mocht brengen. Alles bij mekaar is Le Refuge een meer dan genietbare prent die ongetwijfeld  heel wat harten zal raken.

>