mirror-cover

4-ster

Regie: Gus Van Sant | Met: Nicole Kidman, Matt Dillon, Joaquin Phoenix, Casey Affleck | Genre: Zwarte Komedie – Drama | Land: VS -VK | Duur: 106 min

“You’re nobody in America unless you’re on TV” – Suzanne, TO DIE FOR

To Die For is één van de vele vergeten pareltjes uit de jaren 90; een slimme, gitzwarte komedie waarmee regisseur Gus Van Sant (Good Will Hunting, Milk) de draak steekt met de tv- en tabloidsgekte die in deze periode een hoogtepunt kende. Van Sant maakt gebruik van faux-documentaire fragmenten – later overgedaan door Richard Linklater in het gelijkaardige en eveneens uitstekende Bernie met Jack Black – om een paar rake klappen uit te delen aan de Amerikaanse popcultuur en haar fascinatie met celebrities. Nicole Kidman is oogverblindend als een mediageile weervrouw in deze film, die gebaseerd is op het verhaal van Pamela Smart, een 23-jarige leerkracht die in 1991 vier studenten inhuurde om haar echtgenoot koud te maken.

Wanneer Suzanne Stone (Kidman) het geflits uit de fototoestellen van de paparazzi ziet verschijnen, gaat er een golf van opwinding door haar lichaam. Zelfs op de begrafenis van haar man en zélfs al heeft ze hem zelf laten vermoorden. Met die beelden en een knappe kranten-montage opent Van Sant zijn vijfde langspeelfilm, geniaal begeleid door Danny Elfmans hybride soundtrack van orkestrale muziek en heavy metal. Suzanne heeft aan het eind van de film haar “15 minutes of fame” gekregen; iets waar ze zo naar snakte, want media-aandacht is in haar ogen de grootste beloning in het leven. Wanneer de tijd terug wordt gedraaid, zien we een jongedame die gelooft in de kracht van televisie. Ze neemt haar job als weervrouw in een lokaal tv-station zeer serieus, want het moest haar springplank worden naar de echte roem.

Suzanne is getrouwd met Larry (Matt Dillon), een goedzak wiens hunk-allures uit zijn schoolperiode ergens onder de sofa zijn beland waar hij na hun huwelijk aan vastgeroest is – sixpack bij de hand. Na lang aandringen mag Suzanne van haar werkgever aan een documentaire beginnen werken over en met schooljongeren. Daarbij raakt ze vreemd genoeg bevriend met drie nietsnutten (een jonge Joaquin Phoenix, Casey Affleck en Alison Follan). Wanneer haar man Larry een gezin wil stichten dreigt Suzannes carrière in duigen te vallen, waarop ze het jeugdige trio inschakelt/manipuleert om dat probleem van de baan te schuiven. Het staat vast dat Suzanne veel over heeft voor haar celebrity-droom. Héél veel.

Wat de jonge garde betreft valt Joaquin Phoenix meteen op. Als de smoorverliefde en tegelijk doodsbange metalhead Jimmy bewijst Phoenix een eerste keer waarom de man tot een gevierd acteur is uitgegroeid. Verder zien we onder andere een geestige cameo van filmmaker David Cronenberg, maar onze aandacht gaat vooral uit naar Kidman. De actrice levert hier zonder enige twijfel het beste werk uit haar carrière. Als Suzanne speelt ze niet zomaar een blondje, maar een blondje met torenhoge ambities, en dat blijkt een dodelijke combinatie te zijn. Kidman koppelt haar fenomenale looks aan meedogenloze spitsheid; het personage past haar bijna beter dan de strakke jeansbroeken die ze hier draagt. Uitgedost in pastelkleurige outfits kan ze doorgaan voor de ultieme Barbiepop, maar dan wel ééntje met vlijmscherpe scharen als benen en een ijzeren willetje. Het is dan ook moeilijk niet ten prooi te vallen aan Suzanne, dat kunnen de mannen in deze film bevestigen.

Regisseur Van Sant speelt To Die For uit als een tv-show waarin verschillende personages tussendoor voor de camera hun zegje mogen doen over de gebeurtenissen. In deze interviews komen we onder andere te weten welke invloed Suzanne op hen had en wat sommigen dreef om te doen wat ze deden. Net zoals in Linklaters Bernie levert dat droogkomische momenten op dankzij een cynisch, slim geschreven script. Verder verdienen ook Van Sants unieke visuele stijl en het piekfijne montagewerk een extra vermelding, met als kers op de taart de fantastisch gekozen, morbide slotscène op het ijs.

Een pareltje uit de nineties, indeed!