Vier jaar na Darren Aronofsky’s Black Swan verscheen Noah eindelijk op het grote scherm. Ondanks de gemengde recensies is dit een grote, luidruchtige en in regen gedrenkte filmklassieker in wording. Ditmaal krijgen we echter geen soundtrack volgestouwd met reeds bestaande muziek van Tsjaikovski, zoals het geval is bij Black Swan, maar wel een muzikaal geheel, volledig van de hand van Clint Mansell zelf.

In samenwerking met het Kronos Quartet van San Francisco levert Mansell een orkestrale score af waarin hij elektronische en rockinstrumenten met elkaar combineert. Love it or hate it, maar naar mijn mening past deze score perfect bij Aronofsky’s onorthodoxe vertaling van het alom bekende Bijbelverhaal. In tegenstelling tot zijn muzikale compositie voor The Fountain probeert Mansell deze keer overheersende leidmotieven te vermijden. Voor dit epos levert hij een gevarieerd geheel af en laat hij bovendien ruimte voor zowel diep verdriet als naderend gevaar.

Het behoorlijk epische en dreigende karakter van de film wordt verduidelijkt met de openingstrack ‘In the Beginning, There Was Nothing’, gevolgd door iets luchtigere thema’s in ‘For Seasons, And For Days, And Years’. Zowel bij het vullen van emotionele ruimte als bij het losbarsten van donderende terreur weet Mansell een goed evenwicht te vinden tussen originaliteit en nederigheid. Die intieme en familiale momenten worden door ingetogen strijkers vergezeld in ‘Make Thee An Ark’, een compositie die ons met bezwijmende cello’s naar een memorabele afloop leidt. Misschien staat er deze keer wel een Oscarnominatie voor de deur?