De Londense artiest/regisseur Steve McQueen (niet te verwarren met de legendarische acteur) is één van de grootste talenten die de filmwereld de laatste jaren mocht verwelkomen. Zijn filmstijl houdt het midden tussen minimalistische perfectie en visionaire experimentatie, waarbij hij elke vorm van speciale effecten vermijdt en in de plaats speelt met belichting en op zoek gaat naar de meest intrigerende camerastandpunten. Bovendien weet hij het allerbeste uit zijn acteurs te krijgen, iets waar alleen de groten in slagen. Voor zijn eerste prent, HUNGER, werd hij in 2008 beloont met een Caméra D’Or, de prijs voor beste debuut in Cannes.

Zijn portretten zijn realistisch, maar loodzwaar. HUNGER speelt zich af ten tijde van The Troubles en neemt ons mee doorheen de laatste maanden van Bobby Sands, een gevangen genomen Iers Republikeinse activist (Michael Fassbender) die in hongerstaking gaat tegen de onmenselijke behandeling door de Britse gevangenisbewakers. Deze film is een uitdaging en zeker niet bestemd voor ongeduldige zielen. Getuige daarvan is de mastodontische, 24-minuten durende scène in het midden van de prent, waarin Sands een gesprek voert met priester Moran in de gevangenis. Het is een moment waarbij de getergde Sands even uit de harde realiteit stapt en kan genieten van een echte sigaret. Er wordt tijdens de dialoog gespot met het Geloof en Sands maakt duidelijk dat er niet op te boksen valt tegen de bewakers en hij zijn laatste wapenfeit (de hongerstaking) aan de dag zal leggen. Gefilmd vanuit slechts 2 camerastandpunten is dit één van de meest realistische scènes die ik ooit zag. De regisseur laat het werk aan de acteurs over en zorgt enkel voor de cadrage. Een mooi voorbeeld van hoe filmmaken meer is dan knappe beelden schieten en doordachte montages in elkaar knutselen.

Ik ben er van overtuigd dat je deze scène niet zal kunnen smaken zonder de film gezien te hebben, dus raad ik aan dat alvast te doen. McQueen verwacht veel van zijn publiek, maar wie volhoudt wordt beloond met een meesterlijk staaltje cinema dat je weken blijft achtervolgen. Hij deed zijn krachttoer vorig jaar nog eens over met SHAME (opnieuw met Fassbender). Zijn slavendrama TWELVE YEARS A SLAVE komt rond het einde van het jaar uit. Laat het geweten zijn: Steve McQueen wordt een echte grootmeester.

Bekijk onderaan de 24-minuten durende dialoog, waarvan liefst 17 minuten bestaat uit één enkele shot.

Voor wie de hele dialoog wil nalezen kan hier terecht.