Met nog een week te gaan zit het jaar er alweer bijna op, en dus is lijstjestijd aangebroken. En hier heet dat zoals gewoonlijk de Golden 25: de 25 films die yours truly het meest zijn bijgebleven in 2015. Zoals steeds werden documentaires en kortfilms achterwege gelaten en werden enkel prenten die dit jaar een officiële Belgische release kregen in de lijst opgenomen. Door omstandigheden ging Black van Adil El Arbi en Billal Fallah aan me voorbij, dus deze bleef dan ook buiten strijd. Kanshebber The Big Short (30 december) verschijnt pas nadat deze lijst online wordt gezet.

Op zoek naar meer uitstekende films die dit jaar verschenen? Neem dan hier een kijkje.

Vergeet jouw top-x niet achter te laten in de comment-sectie!

05. WHIPLASH


Whiplash, verwijzend naar één van de muziekstukken die Neiman onder de knie moet krijgen, ontplooit zich onverwacht als een soort psychologische thriller, waarbij de furieuze docent zijn studenten tot het uiterste drijft door hen mentaal en fysiek te vernederen. Wie dacht dat muziek fun betekent, heeft zich bij deze man van klas vergist. JK Simmons, die een Oscar won voor zijn rol, wil van zijn studenten ware meestermusici maken, en deinst daarbij voor niets terug. De vergelijking met Full Metal Jacket werd her en der gemaakt in de Amerikaanse vakbladen. Kubricks drill-scènes, maar dan in de muziekschool; het vat Whiplash inderdaad mooi samen. Niet alleen het acteerwerk zit fenomenaal goed, ook de regie van de 29-jarige Damien Chazelle mag gezien worden. Hij benut de benepen ruimte en de weinig boeiende achtergrond van de oefenruimtes – waar de film zich de helft van de tijd afspeelt – maximaal en weet zijn film groter te laten overkomen dan die in werkelijkheid is. Wie op die leeftijd bovendien in staat is om het allerbeste uit zijn acteurs te halen, wacht ongetwijfeld een mooie toekomst.

>>>Lees onze review hier.

04. MAD MAX: FURY ROAD


Regisseur George Miller tovert chaos op het scherm zoals enkel genieën als Terry Gilliam dat kunnen, en met de twee uitgebreide achtervolgingsscènes die het grootste deel van Fury Road inpalmen, overtreft hij zichzelf én onze stoutste jeugddromen. Zijn ongeëvenaarde creativiteit en aandacht voor detail zorgen er in combinatie met een feilloze mix van écht stuntwerk en CGI-achtergronden voor dat het geheel één van de beste actiefilms van de laatste 10 jaar oplevert. Miller legt de lat hoog en zet met deze krankzinnige en magistraal gechoreografeerde samenvloeiing van gierende banden, ronkende motoren en krakend metaal een nieuwe standaard waartegen elke toekomstige actiefilm het zal moeten opnemen.

>>>Lees onze review hier.

03. SICARIO


“Nothing will make sense to you Americans and you will doubt everything we do, but in the end you will say, those guys were right,” zegt Del Toro’s personage ergens in het eerste deel van Sicario (de titel betekent huurmoordenaar in de cartelwereld). Of de kijkers daar aan het eind ook zo over denken laat regisseur Denis Villeneuve (Prisoners, Enemy, Incendies) aan hen over. Met deze meesterlijk gemaakte misdaadprent brengt de Canadese cineast zijn ondertussen kenmerkend gevoel voor suspense naar de Amerikaans-Mexicaanse grens voor een verhaal rond de drugsoorlog. Dit is filmmaken van het allerhoogste niveau en net zoals in Prisoners toont Villeneuve dat hij zowel in arthouse cinema’s als grote bioscoopketens een staande ovatie kan krijgen met dezelfde film.

>>>Lees onze review hier.

02. FOXCATCHER


Wat de gebroeders Schultz (sterk gespeeld door Channing Tatum en Mark Ruffalo, twee Olympische worstelkampioenen, in het midden van de jaren 90 overkwam na hun betrekkingen met de excentrieke miljardair John E. du Pont (een fenomenale Steve Carrell), erfgenaam van een familie van buskruitproducenten, is geen publiek geheim. Aangezien het om lang verjaarde feiten gaat en het niet perse de meest wereldschokkende gebeurtenissen aller tijden zijn, is de kans echter groot dat u geen idee heeft waarover het gaat. Indien dat het geval is, raden we aan om geen opzoekingswerk te verrichten vooraleer u zich aan Foxcatcher waagt. De belevenis zal nog een pak intenser zijn. Regisseur Bennett Miller (Capote) heeft dit bizarre verhaal op geniale wijze omgevormd tot een pikzwarte fabel over het kwaad dat zich kan ontladen wanneer mensen met te veel geld zich onoverwinnelijk wanen. Verwar Foxcatcher niet met een straight forward sportdrama, zelfs niet met eentje van het kaliber van Millers vorige prent Moneyball. Dit is een duistere film met een rijke subtekst die je van bij het begin in een machtige worstelgreep houdt en niet meer los laat, zelfs niet wanneer de credits lang voorbij zijn gerold.

>>>Lees onze review hier.

01. SON OF SAUL


Son of Saul pikt de draad op waar Schindler’s List eindigt, en iedereen die zich het einde daarvan herinnert weet dat we hier niet met een feel good film te maken hebben. Om heel duidelijk te zijn: dit is een film die pure kwaadaardigheid in beeld brengt en er u als kijker middenin gooit. Dat Son of Saul op zowat alle vlakken een ware krachttoer is, is één ding, maar dat het hier om een langspeeldebuut gaat is ongelooflijk. De regisseur in kwestie is de Hongaar Laszlo Nemes (hij was twee jaar lang de assistent van grootmeester Béla Tarr), en de visie die deze man erop nahoudt is er eentje die enorm veel moed en focus eist, maar het resultaat is de beste, én tegelijk meest onbekijkbare film van het jaar.

>>>Lees onze review hier.